PlusMuziekrecensie

For Now van DMA’s: meegalmbare refreinen en fijn rammelende gitaarriffs

Al twee volledige albums lang waren de Australische DMA’s het troostende nieuws voor Oasisfans die nog steeds treuren om het uiteenvallen de BV Gallagher. Met de Stone Roses als andere grote invloed maakte het trio uit Sydney precies die met heerlijk overslaande stem gezongen, verongelijkte Britpop, die de jaren negentig zoveel aangenamer maakte.

De band vond er vooral in eigen land en in Groot-Brittannië gehoor voor, zonder dat een grote doorbraak binnen handbereik kwam. Zonde, want het was knap hoe de DMA’s de jaren negentig tot leven wekten zonder te vervallen in parodie of imitatie.

Op The Glow is sprake van een bescheiden koerswijziging. Onder leiding van producer Stuart Price, die ook Madonna’s EDM-uitstapjes organiseerde, sluipt de elektro voorzichtig de muziek van de band binnen.

Life is a Changing Game klinkt zelfs als een onvervalste jarennegentig­ravesong. Elders blijft het bij een zachtzoemende synthesizer of een tintelende beat. Verder doen de DMA’s vooral waar ze goed in zijn: het schrijven van meegalmbare refreinen en fijn rammelende gitaarriffs. Wie luistert naar de aanstekelijke stuiterrock van het titelnummer, Hello Girlfriend of de licht-psychedelische openingssong Never Before, realiseert zich eens te meer hoe jammer het is dat de festivalweides deze zomer leegblijven. 

Meer over