PlusFilmrecensie

Film Nine Days bevraagt wat er nodig is om mens te zijn

Het ambitieuze en toch ook ingetogen Nine Days durft onomwonden de existentiële vragen van het menselijk bestaan op te zoeken. Wat betekent het om mens te zijn? Om te leven?

Elise van Dam
In Nine Days bepaalt Will (Winston Duke) welke ongeboren zielen een kans op een leven krijgen. Beeld
In Nine Days bepaalt Will (Winston Duke) welke ongeboren zielen een kans op een leven krijgen.

In een houten huisje midden op een weidse zoutvlakte staart Will (Winston Duke) eindeloos naar beelden op ouderwetse televisietoestellen, en maakt notities in dossiers die hij netjes opbergt in archiefkasten. Kalm en zelfverzekerd ontvouwt regisseur en scenarist Edson Oda de premisse van zijn film. In dit niemandsland dwalen ongeboren zielen die ieder hopen het leven te krijgen. Wie dat leven ook echt krijgt wordt bepaald door middel van selectieprocedures, geleid door mensen als Will.

Negen dagen hebben de kandidaten, gespeeld door onder meer Bill Skarsgård, Tony Hale en Zazie Beetz, om te bewijzen dat ze het waard zijn te leven. Ze kloppen aan bij het sobere huis van Will, die ze morele dilemma’s voorlegt en videobeelden laat bestuderen. Via de beelden kijken de kandidaten letterlijk door de ogen van mensen die eerder door Will werden geselecteerd.

Een daarvan is Amanda, die uitgroeide tot een succesvol violist. Samen met een collega (fijne rol van Benedict Wong) kijkt Will als een trotse ouder naar haar concerten. Tot Amanda zich op weg naar een van die optredens schijnbaar opzettelijk doodrijdt tegen een muur. Haar scherm schakelt abrupt over naar testbeeld. Terwijl Will de selectieprocedure van zijn nieuwe kandidaten doorloopt, wordt hij gepijnigd door dat moment. Telkens opnieuw bekijkt hij de videobanden van haar laatste dagen, zoekend naar antwoorden.

Oda, die met Nine Days zijn speelfilmdebuut maakt als regisseur, laat zich niet verleiden tot frivoliteiten of ironie. Zijn film is onverdeeld ernstig en oprecht. Daardoor hikt de film constant tegen het zichzelf te serieus nemen aan en gaat daar op momenten ook overheen, maar het is toch vooral verfrissend dat Oda nergens de aandrang voelt om die grote thema’s te relativeren. Het is een film die plechtig durft te zijn, zonder dat het hooghartig wordt.

En Oda is ook niet bang om hele scènes te funderen op dialoog. We zien hoe de één direct een antwoord klaar heeft, en hoe de pientere Emma (Zazie Beetz) Wills vragen juist pareert met wedervragen. Zo daagt ze zijn misschien wel te vastgeroeste ideeën over wat nodig is om mens te zijn, uit. Mooi zijn ook de scènes waarin kandidaten te horen krijgen dat ze afvallen, subtiel en zonder overdreven emoties gespeeld.

De conclusie van Nine Days is een tikje sentimenteel en voor de hand liggend, maar vooral gespeend van elk cynisme. En het is die serieuze toewijding waarmee de film die grote vraagstukken tegemoet treedt en de pogingen tot een antwoord formuleert, die uiteindelijk overtuigt.

Nine Days

Regie Edson Oda
Met Winston Duke, Zazie Beetz, Benedict Wong
Te zien in City, De Uitkijk, FC Hyena, Filmhallen, Kriterion, Rialto VU, Soho House

Meer over