Erik Voermans. Beeld Linda Stulic
Erik Voermans.Beeld Linda Stulic

Een zielig rijtje componisten, maar wie kon er wél wat?

PlusEerste hulp bij klassieke muziek

Erik Voermans

Wat hebben Giulio Cesare Monteverdi, Thomas Täglichsbeck, Richard Kleinmichel, Ernest John Moeran, Ernest Austin, Henry Hines en Atje Keulen-Deelstra met elkaar gemeen?

Antwoord: ze zijn allemaal geboren op 31 december en allemaal zijn het componisten. Behalve Atje dan, die ik er alleen voor de gezelligheid heb bijgezet – ook geboren op de laatste dag van het jaar, maar als componist toch vooral een ster op de schaatsen. Ze werd vier keer wereldkampioen allround. Dat doen de anderen uit het rijtje hierboven haar niet na.

Het is verder een beetje een zielig rijtje, want geen van de heren bracht het tot grote roem. Giulio Cesare Monteverdi kwam misschien nog het verst. Hij was de jongere broer van Claudio Monteverdi, de geniaalste en invloedrijkste Italiaanse componist van zijn tijd (de vroege barok). Net als zijn grote broer was Giulio in dienst van de hertog van Mantua, voor wie hij één opera schreef, Il rapimento di Proserpina. Of de muziek iets was, is onbekend. Tekst en noten zijn verloren gegaan.

De Duitse componist Thomas Täglichsbeck kan opscheppen dat Franz Liszt en Hector Berlioz ooit bij hem langskwamen toen hij kapelmeester was van de prins Hohenzollern-Hechingen en dat zijn Eerste symfonie twee keer in Parijs is uitgevoerd. Beide keren schreef Berlioz er een recensie over, de eerste nogal genadeloos (‘academisch, en verder niks’), de tweede keer milder.

De namen van de andere genoemden mag u meteen weer vergeten. Maar nu even opletten. Er is nog een componist op 31 december geboren, een naam die niemand mag vergeten. Silvestre Revueltas. Geboren en in armoede gestorven in Mexico. Hij was de schrijver van prachtwerken als Sensemayá voor groot orkest, dat je de Mexicaanse miniversie van Le sacre du printemps zou kunnen noemen. Het werk van Revueltas wordt veel te weinig gespeeld. Het zal eens niet.

Meer over