PlusTheaterrecensie

Een avond genieten van de dode prinses die de Windsors nog steeds bezighoudt

De musical Diana & Zonen is goed voor een avond plezier op hoog niveau, alleen het slot is een beetje een domper.

Diana & Zonen Beeld Roy Beusker
Diana & ZonenBeeld Roy Beusker

‘Vanuit de wachtkamer worden geen orders gegeven’, wordt Charles door zijn moeder ingeprent. De eeuwige kroonprins moet gewoon doen wat mother zegt. Scriptschrijver Dick van den Heuvel en regisseur Frank van Laecke laten niet veel over van Charles. Hij is niet alleen als zoon een sukkel, maar ook Camilla, zijn jeugdliefde die hij altijd boven Diana heeft geprefereerd, is hem de baas. En hij stuntelt meelijwekkend tegenover de jonge Diana.

Diana overleed in augustus 1997 en is altijd in de hoofden van iedereen in en rond de koninklijke familie blijven zweven, als heldin of als gevaar voor de troon. Daarom is het niet gek dat Diana de spil in de nieuwe musical van producent MediaLane is, ook al speelt het verhaal van Diana & Zonen na haar dood.

Marlijn Weerdenburg nam de honneurs waar op de première en dat deed ze uitstekend. Bij elke zin, bij elk lied dat uit haar mond komt, denk je: wat zou die grijze, bedompte Windsorboel toch enorm opgeknapt zijn als zij wat langer had mogen leven.

Vooral Harry heeft het druk met zijn overleden moeder. Zij zit in een hoekje van de spreekkamer als hij met de psychiater aan de slag gaat, en hij overlegt met haar bij elke stap die hij zet met zijn grote liefde Meghan. Die wordt al net zo meedogenloos door de Engelse paparazzi belaagd als Diana en treft ook de koningin tegenover zich. Want wat moet een Windsor met zo’n ‘hete Hollywoodchick’, die niet eens lelieblank is?

Oergeestig lied

Danique Graanoogst heeft het karakter van Meghan goed te pakken. Zij maakt het volkomen duidelijk dat alleen een gestoorde zich in een wespennest als Buckingham Palace wil storten.

De rol van Gerrie van der Klei als Camilla is helaas klein, maar met haar scherpe tong en achteloze spel brengt zij de broodnodige humor in het stuk. Na de pauze zingt zij een oergeestig lied over de kunst van het wachten. Het lijkt dan wel alsof Annie M.G. Schmidt, Harry Bannink en Conny Stuart uit het graf zijn opgestaan. Werkelijk om te zoenen.

De muziek is trouwens de hele avond van zeer hoog niveau. Jeroen Sleyfer en Sophie Veldhuizen hebben een schitterende mix afgeleverd van disco, jaren tachtig nederpop, meidengroep-pop, stevige rock en melodieuze ballads.

Het is een avond genieten van Liss Walravens die als ‘saaie’ Kate (vrouw van William) flink uit haar slof schiet, van Gitty Prengers die als volkse vrouw een swingend liefdeslied voor prins Harry zingt, en van Freek Bartels als Harry, die dapper de strijd aangaat met zijn broer, die zich conformeert aan de zwijgcultuur van het paleis.

Terwijl de pauzefinale ijzersterk is, met Diana die haar plaats in de geschiedenis claimt, is het mierzoete slot een domper. Niet dat je hoopt dat iedereen elkaar cynisch de tent uitvecht op de jaarlijkse sterfdagviering van Diana, maar iedereen in het smetteloos wit is blij, iedereen is vrij, en iedereen houdt weer van elkaar met Mutti Diana als postume peacemaker. Je kunt een happy end ook overdrijven.

Musical

Diana & Zonen
Door MediaLane
Gezien 12/9, DeLaMar
Te zien t/m 9/1/2022 aldaar

Meer over