PlusHet beste van 2021

Dit zijn de beste boeken van 2021 volgens Paroolrecensenten

Wordt het fictie, non-fictie, een mooi kinderboek, poëzie? Welk boek uit 2021 moet u nog lezen? Tips vindt u in onderstaande lijst. Beeld Tzenko
Wordt het fictie, non-fictie, een mooi kinderboek, poëzie? Welk boek uit 2021 moet u nog lezen? Tips vindt u in onderstaande lijst.Beeld Tzenko

In Nederland was 2021 vooral het boekenjaar van Lale Gül, maar ook elders in het land en over de grens werd veel moois geschreven. De boekenrecensenten van Het Parool delen hier ieder hun top 5 van het afgelopen jaar. Dan kunt u ook in het komende jaar weer even vooruit.

Marjolijn De Cocq

Was ze maar met de stroom meegegaan, zo opent Lale Gül haar Ik ga leven, dan was haar dit niet overkomen, dan was ze niet ‘verworden tot een verschoppeling’. Dat ze met haar boekje-open door de streng islamitische gemeenschap waarin ze opgroeide verstoten zou worden, was een terechte inschatting. Maar de golf van haat die op haar afkwam, was hoger dan ze had kunnen voorzien. Een golf van publiciteit, toch al stevig aangeblazen door uitgever Mai Spijkers van Prometheus, ging daar nog weer overheen.

Gül (24) was alom, werd columnist bij deze krant, won de NS- Publieksprijs en werd door EW, voorheen Elsevier, uitgeroepen tot Nederlander van het Jaar. Ik ga leven vloog in februari de Bestseller 60 in om daar niet meer uit te verdwijnen en heeft in weerwil van de papierschaarste al een achttiende druk; de teller staat op 235.000 verkochte exemplaren en dan moet er nog een verfilming komen.

Soms straat, soms plat

Het Parool koos bij verschijnen van Ik ga leven voor een interview in PS, podium bij uitstek voor deze markante Amsterdamse. Daarin recenseerde ze zichzelf en behoorlijk to the point: ‘Dit bestond helemaal niet in de Nederlandse letteren. Het is een soort structuurloos, chaotisch relaas, met soms archaïsch taalgebruik, soms straat, soms heel plat. Ik schrijf essayistisch over het geloof en ook bijna-porno, en inderdaad met veel humor, want ik wilde niet één grote klaagzang.’

Gül schrijft door en er bestaat alle kans dat het met haar de kant opgaat van die Prometheusverschoppeling van toen: Mano Bouzamour, die na de bak ellende die hij als 22-jarige met De belofte van Pisa (26ste druk, de filmeditie) over zich af had geroepen zijn leven als ‘Bestsellerboy’ uitventte – nu een CBS-serie in de maak. Had hij ook nooit kunnen verzinnen, toen hij uit huis werd gezet door zijn ouders en (zijn woorden) werd gevierendeeld door alle aandacht, dat hij acht jaar later op een fancy presentatie van het commerciële Amerikaanse netwerk in Londen als creator/writer/novelist op de foto zou gaan met David Hasselhoff, die er (star/executive producer) ook een project te promoten had. Kortom: wordt vervolgd.

De top 5 van Dries Muus

1. Kruispunt, Jonathan Franzen

Ja. Ja. Ja. Dit was waar we al jaren naar uitkeken: weer een geweldige familieroman van Jonathan Franzen; een waardige opvolger van De correcties en Vrijheid. Zuiverheid (uit 2015) kon de verwachtingen niet helemaal waarmaken, Kruispunt des te meer. We volgen de vijf zoekende hoofdpersonen uit de familie Hildebrandt op hun hoogste pieken, door hun diepste dalen, in hun trauma’s, euforie en alles daartussenin.

null Beeld

2. Miniapolis, Rob van Essen

Twee kantoorklerken fietsen op een rode tandem door een naamloze streek. Goed, misschien niet de meest overtuigende samenvatting om potentiële lezers over de streep te trekken. Nog een poging dan: Miniapolis is even ontroerend als hilarisch, Van Essen bezorgt je nu eens een schaterlach en dan weer een brok in de keel, op zijn compleet eigen, nonchalant surrealistische manier.

null Beeld

3. De dood in Taormina, Arnon Grunberg

Voor het eerst in jaren schreef Grunberg een roman vanuit de eerste persoon. Het is meteen zijn beste sinds Tirza. Dat ligt niet alleen aan de overtuigende stem van hoofdpersoon Zelda, maar ook aan de onweerstaanbare karaktertekeningen van haar twee geliefden, en aan de spannende, destructieve dynamiek binnen hun driehoeksverhouding. De dood in Taormina is een speelse en springlevende tragedie.

null Beeld

4. Wat wij zagen, Hanna Bervoets

Niet dat haar romans slecht waren, integendeel, maar met de novelle lijkt Hanna Bervoets haar perfecte vorm gevonden te hebben. Wat wij zagen was in elk geval een buitengewoon geslaagd Boekenweekgeschenk. Bervoets wisselt controversiële vragen over typisch hedendaagse afstomping en over tijdloze zwaktes af met perfect gedoseerde scheuten sentiment, en breekt je hart met – serieus – een te vroeg gestorven hamster.

null Beeld

5. De dubbele waarheid, Roelof Smit

De tweede roman van Roelof Smit verscheen in maart en had veel in zich om een publiek succes te worden: een bijzonder actueel thema met eindeloze napraatmogelijkheden, een even ingenieuze als simpele invalshoek, zware discussies gevat in een lichtvoetige stijl. De dubbele getuigenis van een fictieve MeToozaak, verteld door de vermeende dader én het vermeende slachtoffer, verdient alsnog meer aandacht en meer lezers.

null Beeld

De top 5 van Marjolijn de Cocq

1. Werelden uit elkaar, Julia Franck

‘In gezinnen waar de vreselijkste dingen gebeuren, bewaren mensen het stilzwijgen over het ondraaglijke en onzegbare,’ schrijft Julia Franck. Toch vond ze woorden (en wat voor woorden) en een vorm (en wat voor vorm) voor het verhaal over haar jeugd als Joodse Oost-Duitse in West-Berlijn en de generaties markante én moeilijke vrouwen die haar voorgingen. De schaamte en schuld van een kind, overwonnen in literatuur.

null Beeld

2. Ons lichaam, jullie slagveld, Christina Lamb

Ze heeft zelf de neiging zich te verontschuldigen voor dit boek, omdat het zo zwaar is om te lezen. “Maar dat het zwaar is, betekent niet dat je het níét moet lezen. Dat het zwaar is, betekent niet dat ik het niet moest schrijven.” Sunday Times-oorlogscorrespondent Christina Lamb brengt de overtreffende trap van gruwel in kaart: verkrachting als oorlogswapen. We weten dat het gebeurt, ook nu, maar willen het niet weten.

null Beeld

3. Osebol, Marit Kapla

Kleine levens, groots boek. In Osebol keert Marit Kapla terug naar het leeggelopen gehucht in de Zweedse bossen waar ze opgroeide. De houtindustrie is verdwenen, de skipiste overwoekerd en de brug over de rivier staat op instorten. In als gedicht vormgegeven flarden tekst geeft ze de overgebleven bewoners van oudsher en markante nieuwkomers een eigen stem. Een poëtische documentaire over een vervlogen tijd.

null Beeld

4. Schemervluchten, Helen Macdonald

Van de bruidsvlucht van mieren en het verdwijnen van het fluitertje tot zwanen vangen op de Theems, de overnachting van tienduizenden kraanvogels in het Hongaarse natuurgebied Hortobágy en de massale trek van zangvogels gezien vanaf het Empire State Building. De essays van Helen Macdonald in Schemervluchten zijn een absoluut hoogtepunt in de hausse aan op natuurvorsing geïnspireerde non-fictie van het afgelopen jaar.

null Beeld

5. De Mitsukoshi Troostbaby Company, Auke Hulst

Auke Hulst schreef met De Mitsukoshi Troostbaby Company twee romans die, vervlochten, elkaar magistraal versterken. In een iets verdere toekomst, in landschappen die we kennen uit zijn eerder werk en in genres van sciencefiction tot privédomein onderzoekt hij aan de hand van twee alter ego’s en in al zijn belezenheid het (recht op) verdriet van een vader om een niet geboren dochtertje – en het kannibalisme van de schrijver.

null Beeld

De top 5 van Joukje Akveld (jeugdboeken)

1. De meisjes, Annet Schaap

Voor de langverwachte opvolger van Lampje herschreef Schaap zeven sprookjes met meisjes in de hoofdrol. Dromerige, maar tegelijk stevige figuurtjes die zich niet laten koeioneren door gemakzuchtige koningen of nalatige vaders. Deze meisjes hebben geen prins nodig die ze redt, ze redden zichzelf. Schaaps verbeelding is grenzeloos, haar stijl puntgaaf. Dit zijn verhalen die je meezuigen en een tikkeltje weemoedig achterlaten.

null Beeld

2. Zonder titel, Erna Sassen en Martijn van der Linden

Een boek als een hartenkreet. Zolang de vijftienjarige Joshua zich kan herinneren is de Irakese Zivan zijn beste vriendin. Maar dan verhuist ze naar Irak waar haar vader haar uithuwelijkt aan haar neef. Zonder titel leest als een radeloze schreeuw waarin al Joshua’s pijn, vertwijfeling en frustratie doorklinken. Sassens jongerentaal vol scheldwoorden en galgenhumor spat van de bladzijdes. Young adultliteratuur op z’n best.

null Beeld

3. Terra Ultima, Noah J. Stern en Raoul Deleo

Onweerstaanbaar fictief non-fictieboek met prenten waarop steeds twee bekende diersoorten samensmelten tot één: de foedraalgiraffe, de olifeniks, het flamingohert. Illustraties en teksten zijn nauwkeurig en met een ongebreidelde fantasie vervaardigd en spelen een vrolijk spel met wetenschap en verbeelding. Superieure flauwekul die met grote ernst én onderkoelde humor wordt gebracht.

null Beeld

4. De Godden broers, Meg Rosoff

Een buitenissige familie met vier tienerkinderen brengt de zomer door in een Engelse kustplaats. Te gast in een nabij vakantiehuis zijn de Amerikaanse Goddenbroers. Hugo is stil, nors, duister, Kit lichtvoetig, charismatisch en onweerstaanbaar knap. Zijn charme maakt iedereen weerloos. Alleen Hugo weet hoe manipulatief en rücksichtlos zijn broer écht is. Wat begint als luchtige zomervertelling verandert haast terloops in fataal drama.

null Beeld

5. Rekenen voor je leven, Edward van de Vendel, Ionica Smeets en Floor de Goede

Swingend boek over rekenen dat zelfs de grootste rekenhaters over de streep trekt. Het stoffige rekenboek van de leerlingen van de Rover Hoepsikaschool krijgt plankarrest. In plaats daarvan mogen de kinderen zelf rekenvragen bedenken die met hun leven te maken hebben. Inclusief, warmhartig én leerzaam verhaal, verpakt in vrolijke mix van fictie, non-fictie en strip.

null Beeld

De top 5 van Thomas Verbogt

1. De dertig beste verhalen, Anton Tsjechov

Stuk voor stuk onvergetelijk zijn ze, deze innige, gulle verhalen vol mededogen en humor over de moed te leven. Want dat willen alle personages, léven tegen alle klippen op, hartstochtelijk, vol hoop op betere tijden. De meeste verhalen van Tsjechov zijn ‘de beste verhalen’, maar goed, een superieure bloemlezing.

null Beeld

2. Visioen van de wereld, John Cheever

Het mededogen van Tsjechov voor zijn personages is ook terug te lezen in bijna alle personages in de korte verhalen van John Cheever. In zijn romans ook, maar in de verhalen is hij scherper en kun je de personages bijna in de ogen kijken. Soms voel je je schuldig dat je ze niet kunt helpen. Hun onvermogen om te leven is aangrijpend. En herkenbaar natuurlijk. Julian Barnes stelde deze bloemlezing samen.

null Beeld

3. Uit het oosten, licht, Raymond Carver

De poëzie van Carver is ten onrechte minder bekend dan zijn meesterlijke korte verhalen waarvan er helaas steeds meer onder het zand van de tijd verdwijnen. Astrid Staartjes maakte een karakteriserende bloemlezing en ze vertaalde de gedichten ook, waarbij ze erin slaagde fijnzinnig licht de laconieke melancholie van Carver op te roepen.

null Beeld

4. Onze kinderen, Renée van Marissing

Onverwoestbaar thema: twee zussen ruimen het huis van hun overleden vader op. Ze kunnen niet goed met elkaar overweg, niet met zichzelf, ook niet met hun verleden waarin veel schemerig is. Kleine roman over schurende levens. Sterke spanningsboog, sober verteld. Introverte ontregeling.

null Beeld

5. Het Kattentheater, Mensje van Keulen

Een boek dat buiten dit soort lijstjes valt, omdat het teder en geestig over poezen en katers gaat, maar dat zeer troostrijk is in een jaar dat voor iedereen benauwend, schraal en onveilig was. Een rijke bloemlezing uit het rijke werk van Mensje van Keulen. Een mand om lekker en onverstoorbaar in te gaan liggen, weg van alle narigheid buiten en afmattende eindejaarsverplichtingen.

null Beeld

De top 5 van Dieuwertje Mertens

1. Bluets, Maggie Nelson

Nelsons moderne klassieker is een soort mengvorm van essay, poëzie en memoir waarin een ik-verteller haar liefde voor de kleur blauw onderzoekt en tegelijkertijd haar liefdesverdriet probeert te verwerken. De eigenzinnige vorm (het boek bestaat uit genummerde ‘proposities’) en de wonderschone inhoud zorgen voor een opwindende leeservaring vol zinnen om te koesteren.

null Beeld

2. Averno, Louise Glück

De wisselingen van de seizoenen zijn geschikte metaforen voor de verschillende levensfasen, maar ook voor de veelal weemoedige tot zwaarmoedige condities van de ziel, laat Glück zien, die haar eigen levenservaringen projecteert op de natuur. Glücks poëzie is kwetsbaar, wijs en indrukwekkend goed. Ze dicht recht uit het hart en het is moeilijk om niet door haar gedichten geraakt te worden.

null Beeld

3. De geschiedenis van mijn seksualiteit, Tobi Lakmaker

In deze coming-of-ageroman volgen we een jongen gevangen in een vrouwenlichaam bij zijn seksuele zoektocht. Lakmaker heeft overal een mening over (uitgevers, Lil’ Kleine, experimentele films, literatuurwetenschap), wordt niet gehinderd door kennis en ervaring, levert ongezouten kritiek en durft zich kwetsbaar op te stellen. Een geestig debuut vol bravoure van een schrijver van wie we nog veel gaan horen.

null Beeld

4. Allah 99, Hassan Blasim

Hoofdpersonage Hassan de Uil, een dierenarts die uit Irak naar Finland vluchtte, tekent voor zijn blog de verhalen op van vluchtelingen in Europa en blikt terug op zijn eigen leven. In deze experimentele roman – een collage van interviews, anekdotes, kroeggesprekken en brieven – wil Blasim vooral clichés over vluchtelingen ontkrachten. Dat doet hij in huiveringwekkend mooie verhalen.

null Beeld

5. Het is warm in de hivemind, Maxime Garcia Diaz

Dit poëziedebuut is toch zeker wel een van de origineelste dichtbundels van het afgelopen jaar. De bundel is een analoge (cult)viering én bekritisering van de internetcultuur. De vertaalslag van het digitale naar het analoge zorgt voor een vervreemdend karakter en maakt van de bundel een spectaculaire belevenis, waar we het zeker warm van krijgen.

null Beeld

De top 5 van Dirk Jan Arensman

1. Kruispunt, Jonathan Franzen

Eerste deel van een trilogie, en de kennismaking met de familie Hildebrandt is alvast een absolute triomf. In New Prospect, Illinois anno 1971 hebben de leden ieder hun sores. De wat sukkelige pater familias, hulppredikant Russ, die kampt met een midlife verliefdheid, diens oudste zoon, dochter én echtgenote. Highbrow soapmateriaal terwijl Franzen ondertussen prikkelend schrijft over vrijheid en gemeenschapszin, geloof en naastenliefde.

null Beeld

2. De belofte, Damon Galgut

Deze grimlachsatire rond de Afrikanerfamilie Swart leest als een niet-prekerige allegorie op drie decennia politiek en moreel falen in Galguts thuisland. De gebroken sterfbedbelofte, in 1986, om een bijgebouwtje aan de zwarte hulp Salomé te schenken rust als een dodelijke vloek op de leden, waarvan er in elke volgende afdeling één sterft. Kleurrijke personages, achtbaanachtige verwikkelingen. Ronduit virtuoze alwetende vertelstem.

null Beeld

3. Twee weken weg, R.C. Sherriff

Na zijn succesvolle WOI-toneelstuk Journey’s End (1927) vond de auteur de opzet van zijn debuutroman uit 1931 haast gênant eenvoudig: een verslag van de jaarlijkse zomervakantie van het oergewone lagere middenklassegezin Stevens in het Britse badplaatsje Bognor Regis. Maar wat lééf je intens mee met hun soms vertederd maar nooit spottend beschreven (non)avonturen. Weldadig, nostalgisch strandstoelrealisme.

null Beeld

4. Papyrus, Irene Vallejo

Een vuistdik essay over de geschiedenis van het boek (en de leescultuur) tussen de stichting van de legendarische Grote Bibliotheek van Alexandrië door koning van Egypte Ptolemaeus II Philadelphus (309 v. Chr.-246 v. Chr.) en de ondergang van het Romeinse Rijk. Bij deze Spaanse classica is het resultaat meeslepend als een avonturenroman. Erudiet, speels en verrassend. Een sprankelend eerbetoon aan het lezen zelf.

null Beeld

5. Harlem Shuffle, Colson Whitehead

Al zullen zaken als rassen- en klassenongelijkheid bij Whitehead altijd een rol spelen, het verhaal van de sappelende tweedehands meubelverkoper annex kruimelheler Ray Carney die zich steeds dieper in de criminele nesten werkt, is vooral een vrolijk swingende misdaadroman. Tarantino meets Raymond Chandler tegen het liefdevol geschilderde decor van New York in de sixties.

null Beeld

De top 5 van Maarten Moll

1. Lettipark, Judith Hermann

Meesterlijke verhalenbundel. Haar personages plukt ze, zo lijkt het, gewoon van straat. Geen grootse levens, eerder schrijnende, en toch betekenisvol. Uit veel van de zeventien verhalen spreekt melancholie, een terugblik op vervlogen kansen, een verloren, ander leven. Hermann laat je je een indringer in die levens voelen, zo dichtbij kom je. Verhalen die, ondanks het ingetogen taalgebruik en het getoonde mededogen, ook meedogenloos zijn.

null Beeld

2. Philip Roth. De biografie, Blake Bailey

Was Philip Roth een misogyne man, of alleen een misogyne schrijver? Of niets van dat alles? Bailey schreef een schitterende biografie waarin hij Roth niet spaart, maar geen oordeel geeft. Hij laat zien. En dan is het aan de lezer om te oordelen (of niet). Die heeft wel ruim 1000 pagina’s te gaan. En daarna waarschijnlijk toch zin om een roman van Roth te lezen.

null Beeld

3. Wij Duitsers, Alexander Starritt

Na de dood van zijn Duitse grootvader krijgt zijn Engelse kleinzoon een brief onder ogen waarin de grootvader schrijft wat hij in de Tweede Wereldoorlog aan het front heeft uitgespookt. Het is een moreel verhaal dat de grootvader vertelt, maar geen biecht, want ‘dit is geen poging om mijn geweten te zuiveren’. Beheerste en daardoor indringende roman.

null Beeld

4. Osebol, Marit Kapla

De geschiedenis van het Zweedse dorp Osebol. Verknipt tot bijna 800 prozagedichten. Men trekt weer weg, men komt er terug. Er was een skipiste, er is een monumentale dubbele boogbrug die misschien toch wordt gesloopt. Bewoners vertellen hun verhaal. Niet bepaald spectaculair, maar je blijft doorlezen. En wat een prachtig tijdsbeeld. Osebol lezen, is ook lezen over een veranderende, verdwijnende wereld.

null Beeld

5. Verzamelde werken, Lydia Sandgren

Dikke ideeënroman, bildungsroman, psychologische roman, liefdesroman en familieroman ineen. Over twee Göteborgse vrienden, een kunstenaar en een would-be schrijver, en de vrouw van een van hen die op een dag spoorloos verdwijnt. Dit thrillerachtige element versterkt het rijke verhaal waarin de personages met al hun gezwoeg, getob en het streven naar een soort geluk prachtig worden neergezet.

null Beeld

De top 5 van Peter de Brock (non-fictie)

1. Papyrus, Irene Vallejo

Ze is classicus, columniste bij El País en schreef eerder twee romans en een aantal kinderboeken. Met Papyrus trakteerde de Spaanse Irene Vallejo ons lezers op een ode aan de wereld van het boek. Wereldwijd vochten de uitgevers. Begrijpelijk, het leest als een avonturenroman. Vol kwistige zijsprongen naar het hier en nu en haar eigen leven tussen boeken.

null Beeld

2. De kosmische komedie, Frank Westerman

Het reiken naar het onbereikbare, het intrigeert Frank Westerman mateloos. Met De Goddelijke Komedie van Dante als voorbeeld beschrijft hij de as tussen hemel en hel. Wat denken we straks te vinden op de Marskolonie dat we op aarde niet hebben? Een nieuw begin wellicht, zonder de schaduwen van het verleden. Maar vroeg of laat zullen ook daar grenspalen en wachttorens verrijzen, vreest hij.

null Beeld

3. Het geroofde kookboek, Karina Urbach

Karina Urbach wist slechts dat haar geëmigreerde Joodse oma Alice een beroemde kookboekenschrijfster in het vooroorlogse Wenen was geweest. Als haar Amerikaanse nichtje oma’s correspondentie opstuurt, ontdekt ze dat bestsellers als So kocht man in Wien!, onder het nazibewind verschenen onder de auteursnaam Rudolf Rösch, van haar oma gestolen zijn. Een aanklacht tegen de diefstal door uitgeverijen van intellectueel eigendom.

null Beeld

4. Moederstad, Philip Dröge

Dat Philip Dröge kan schrijven, wisten we al. Voor Moederstad verbleef hij tussen 2014 en 2019 meerdere keren in de langzaam wegzakkende Indonesische metropool Jakarta. Tot diep achter de moderne façades gaat hij op zoek naar sporen van zijn voorouders, die zich drie eeuwen geleden hier vestigden. Een monument ook voor ‘de mooiste stad die Nederland ooit heeft gehad’: Batavia.

null Beeld

5. Antwerpen, Michael Pye

Ooit was Antwerpen het middelpunt van de wereld, vol rijkdom en weelde. Totdat de hertog van Alva na de beeldenstorm orde op zaken stelde. Veel ambachtslieden, kooplui en kunstenaars namen de wijk naar de noordelijke handelssteden, Amsterdam in het bijzonder. Het lukt Michael Pye om met de schaarse puzzelstukjes die de Spaanse Furie overleefden een glimp te vangen van de ooit onstuimige handelsmetropool.

null Beeld

De top 5 van Hans Renders (non-fictie)

1. Erasmus. Dwarsdenker, Sandra Langereis

Erasmus (1466-1536) leefde in de tijd dat de boekdrukkunst werd uitgevonden en Columbus Amerika ontdekte. Zijn biografie is zoals het hoort een persoonlijke geschiedenis. Erasmus’ werk krijgt ruim aandacht, maar steeds blijf je als lezer het idee houden dat je met hem meereist, ook letterlijk want Erasmus was vaak onderweg, van Rotterdam naar Deventer, van Stein naar Kamerijk, van Parijs naar Engeland, van Leuven naar Italië.

null Beeld

2. Agent Sonya, Ben Macintyre

Het bloedstollende verhaal over de belangrijkste vrouwelijke spion uit de geschiedenis. Ze was Duitse en werkte voor de Russische geheime dienst, ze woonde in Oxfordshire, ging naar de kerk en bakte de beste scones van het dorp. Haar specialismen waren explosieven en zendapparatuur in elkaar knutselen. Sonya gaf leiding aan talloze geheim agenten. Net John le Carré, maar dan echt gebeurd.

null Beeld

3. Veertien Achttien. 261 gezichten van de Grote Oorlog, Tom Tacken

Tussen 2008 en 2014 maakte Tom Tacken podcasts over de Eerste Wereldoorlog. De een ging over de vermoorde Oostenrijkse kroonprins Franz Ferdinand, de ander over een gesneuvelde 14-jarige soldaat of over de Duitse kunstenares Käthe Kollwitz. Ook aan een levensreddende postduif is een aflevering gewijd. Nu zijn deze intrigerende biografietjes in vijf boekdelen bij elkaar gebracht, alles om de ‘Grote Oorlog klein te maken’.

null Beeld

4. Francis Bacon. Openbaringen. De biografie, Mark Stevens en Annalyn Swan

Zijn 45 doeken van paus Innocentius X laten het beste zien hoe kunstenaar Francis Bacon (1909-1992) de duistere kanten van een mens schilderde. Deze biografie onthult de vele geheimen van Bacon, hoe zijn binnenwereld zich verhield tot wat men van hem zag. Hij werd aangetrokken tot het lijden in vele gedaantes. Zijn obsessies, homoseksualiteit speelde daarbij een belangrijke rol, worden door de biografen haarscherp blootgelegd.

null Beeld

5. Angela Merkel. De kanselier en haar tijd, Ralph Bollmann

We weten in Nederland precies hoe het de Amerikaanse president vergaat, maar vreemd genoeg lijkt de politiek van buurland Duitsland buiten ons blikveld te liggen. Daarom kan Ralph Bollmann met gemak veel onthullingen brengen over Merkels persoonlijke leven en over de buitensporige aandacht van de pers voor haar kledingstijl. Daar doorheen weeft hij een prachtig verhaal over de Duitse politiek van de laatste vijftig jaar.

null Beeld
Meer over