Plus

Dirigent Rattle maakt indruk met knappe, messcherp gearticuleerde Stravinsky

Het Parool
Sir Simon Rattle voor het London Symphony Orchestra maandag in Concertgebouw. Beeld Simon van Boxtel
Sir Simon Rattle voor het London Symphony Orchestra maandag in Concertgebouw.Beeld Simon van Boxtel

Vier keer in dezelfde maand in het Concertgebouw een ander orkest uit de top tien van de wereld beluisteren, is een ongekende luxe. De Wiener Philharmoniker, bezig aan een Europese tournee en dus volledig ingespeeld, kwamen langs met Herbert Blomstedt en maakten met hun Zevende symfonie van Bruckner een tamelijk verpletterende indruk. Het Concertgebouworkest, nog niet volledig gewend aan de afschaffing van de anderhalve meter onderlinge afstand op het podium en evenmin aan de akoestiek met een 1300 man publiek, kwam daarna onder John Eliot Gardiner met werken van Brahms aarzelender uit de startblokken. Ze moesten hun sound nog vinden.

Het London Symphony Orchestra dat zondag onder Sir Simon Rattle Stravinsky’s Symfonie in drie delen en Beethovens Pastorale speelde, was al wel warmgedraaid. Het resultaat: een knappe, messcherp gearticuleerde Stravinsky, die de musici op de proef stelt met verraderlijke ritmische constructies en onderwijl voor veel ontroering zorgt wegens fantastische bas­noten, schrijnende strijkersakkoorden en harmonieën die je de adem benemen. Aan de muziek valt veel te verpesten, maar Rattle en de Londenaren deden dat allerminst. Het was schitterend.

Braaf

De Pastorale klonk daarna wat braaf, maar de overgang van de storm- en onweersmuziek naar de opklaring en de rust was er niet minder indrukwekkend door.

Na de lenige klank van Londen was er gisteren het kolossale geluid van de Münchner Philharmoniker, die onder leiding van Valeri Gergjev de Zesde symfonie van Bruckner speelden. Geweldig orkest natuurlijk, maar na de diepe elegantie van Blomstedts visie was Gergjev te eendimensionaal. De geest van Celibidache leek het orkest voorgoed te hebben verlaten.

Igor Levit was daaraan voorafgaand de solist in Brahms’ Eerste pianoconcert. Hij speelde zeer poëtisch en zocht de stiltes op, maar Gergjev gaf hem daartoe niet altijd de gelegenheid. Beetje een mismatch.

Klassiek

Beethoven, Bruckner
Wat London Symphony Orchestra, Münchner Philharmoniker
Gehoord 26 en 27/9, Concertgebouw

Meer over