PlusFilmrecensies

Deze week te zien in de bioscoop: Housewitz en Ich bin dein Mensch

Joost Broeren-Huitenga
Still uit ‘Housewitz’. Beeld
Still uit ‘Housewitz’.

Housewitz: voor de moeder van Oeke Hoogendijk zijn de oorlog en het kamp nog springlevend

Dankzij corona-uitstel is dit al de derde documentaire van Oeke Hoogendijk die dit jaar in de bioscopen uitkomt, na De schatten van de Krim en Licht. Die twee films passen beide naadloos in het oeuvre van Hoogendijk, die zich met films als Het nieuwe Rijksmuseum (2014) en Mijn Rembrandt (2019) al een scherp observator van de cultuursector toonde.

Housewitz (eind vorig jaar al op Idfa) is iets compleet anders: een intiem en liefdevol maar ook nietsontziend portret van Hoogendijks eigen moeder. Tachtiger Lous woont alleen en is al decennia haar bomvolle huisje niet uit geweest. Ze lijkt ongeveer alleen nog contact te hebben met haar kinderen en de thuiszorg. In die afzondering leeft ze vrijwel permanent met haar herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog. Als Joodse tiener overleefde ze ternauwernood Westerbork en Theresienstadt; haar vader en broer werden in Auschwitz omgebracht.

De oorlog en het kamp zijn ook ruim zeventig jaar later nog springlevend voor haar. Zelfs iets vreugdevols als het opzetten van een kerstboom kan uitmonden in oplaaiende kampherinneringen. Ontroerend zijn ook de simpele, alledaagse momenten tussen moeder en dochter. Maar de meeste indruk maken de scènes waarin de laconieke Lous alleen thuis wordt gefilmd, gewoon pruttelend en rommelend in haar habitat.

Housewitz

Regie Oeke Hoogendijk
Met Lous Hoogendijk-de Jong
Te zien in De Balie, De Uitkijk, Eye, Filmhallen, Het Ketelhuis

Ich bin dein Mensch: drie weken lang een robot uitproberen als partner

De vrijgezelle Alma, als archeoloog gespecialiseerd in eeuwenoude samenlevingen, wordt door haar chef aangewezen als ‘vrijwilliger’ om de mens van de toekomst te testen. Ze krijgt de (vrijwel) niet van een mens te onderscheiden robot Tom drie weken ‘op proef’ als partner.

Het is dat haar baas zo aandringt (haar deelname verzekert zijn onderzoeksinstituut van een flinke som geld), anders was Alma er niet aan begonnen. Ze behandelt het samenleven met Tom dan ook als een huiswerkopdracht, met zichtbare tegenzin. En Tom mag dan precies zijn ingesteld op haar wensen in de liefde, tegen zo veel weerstand is zelfs zijn programmering niet opgewassen.

Dat Alma en Tom uiteindelijk toch naar elkaar toe zullen groeien is van meet af aan wel duidelijk. Toch zet regisseur Maria Schrader (vooral bekend van de Netflixserie Unorthodox) een intrigerende mix van alledaagse sciencefiction en volwassen romcom neer.

In plaats van de voorspelbare romance centraal te stellen, richt zij zich op grotere vragen – over de rol van technologie in ons leven, over hoe onze gebreken samenhangen met hoe we liefhebben, en over hoe menselijke faalbaarheid zich verhoudt tot ons streven naar technologische perfectie. Ze maakt daarbij vakkundig gebruik van de charme en chemie van hoofdrolspelers Dan Stevens (Downton Abbey) en Maren Eggert (Die Frau am Ende der Straße). Laatstgenoemde won op het filmfestival van Berlijn de acteerprijs voor haar rol.

Ich bin dein Mensch

Regie Maria Schrader
Met Maren Eggert, Dan Stevens
Te zien in Cinecenter, City, FC Hyena, Filmhallen, Het Ketelhuis, Rialto, Studio/K, Tuschinski

Meer over