PlusOnbewoond eiland

Deze vier platen neemt Bep ‘Broodje’ Viergever mee naar een onbewoond eiland

Als kledingontwerper en punkverzamelaar Bep ‘Broodje’ Viergever (1960) naar een onbewoond eiland wordt verbannen, neemt hij deze vier albums mee.

Peter van Brummelen
Bep 'Broodje' Viergever is kledingontwerper en punkverzamelaar, als 17-jarige werd hij door Ed van der Elsken op de Dam gefotografeerd. Hij werkte destijds bij een bakkerij op de Albert Cuyp, vandaar zijn bijnaam Bep Broodje. Beeld Eva Plevier
Bep 'Broodje' Viergever is kledingontwerper en punkverzamelaar, als 17-jarige werd hij door Ed van der Elsken op de Dam gefotografeerd. Hij werkte destijds bij een bakkerij op de Albert Cuyp, vandaar zijn bijnaam Bep Broodje.Beeld Eva Plevier

1. Basement 5 - 1965-1980

“Ik groeide op in jeugdhuizen en pleeggezinnen, een heel witte wereld. Toen ik in de jaren zeventig in de punkscene belandde, leerde ik kleurrijk Amsterdam kennen; punk en reggae hadden veel met elkaar te maken. Bij de band Basement 5, die vooral uit zwarte jongens bestond, kwam dat allemaal samen. Ik woonde in die tijd in kraakpand De Wielingen. Ik weet nog hoe hard de bas van Basement 5 daar uit mijn boxen knalde.”

2. Public Image Ltd - First Issue

“PIL was het antwoord van John Lydon alias Johnny Rotten op zijn tijd in de Sex Pistols. Hij was door manager Malcolm McLaren vreselijk uitgebuit en had niets overgehouden aan de Pistols. In PIL was hij echt eigen baas. Never Mind The Bollocks van de Sex Pistols had op mij een enorme indruk gemaakt, maar dit album was pas echt een eye-opener. Dat nummer Religion: God, Jezus, wát goed. Ja, dat wilde ook wel knallen.”

3. The Velvet Underground & Nico - idem

“De plaat met de bananenhoes van Andy Warhol. Uit de jaren zestig, maar ik heb hem pas veel later ontdekt. Echt een explosie, dit album, zo’n beetje alle alternatieve muziek is hiermee begonnen.”

4. Jean-Michel Jarre - Oxygène

“Mensen zijn vaak verbaasd als ik zeg dat ik van deze synthesizermuziek houd. Je zou er als punk niet naar mogen luisteren, maar aan dat soort gelul heb ik altijd schijt gehad. Ik ben een borderliner en soms is het heel druk in mijn hoofd. Dan kan ik geen harde en wilde muziek hebben. Oxygène is al heel lang de plaat waar ik rustig van word.”

Meer over