PlusMuziekrecensie

Der Freischütz is een kwetsbaar stuk, maar René Jacobs waagt een dappere poging

Carl Maria von Webers Der Freischütz is prachtig, maar lastig voor wie geen Duits spreekt. In de nieuwe opname onder leiding van René Jacobs is de kwaliteit van de muziek in ieder geval meer dan in orde.

Erik Voermans
Der Freischütz (Harmonia Mundi) Beeld -
Der Freischütz (Harmonia Mundi)Beeld -

Je zal toch maar een liefhebber van Carl Maria von Webers Der Freischütz zijn en in Nederland wonen. Krijg je eerst bij De Nationale Opera een versie voorgeschoteld waarin alle dialogen zijn vervangen door geheel nieuwe teksten in het Engels, en dan volgt in augustus in Valkenburg nog een versie waarbij ook de muziek grondig is herzien.

Voor een Freischütz die zo ongeveer zou kunnen klinken als in 1821 in Berlijn, toen het stuk voor het eerst werd opgevoerd, moeten we te rade gaan bij de nieuwe opname van het Freiburger Barockorchester en de Zürcher Sing-Akademie onder leiding van René Jacobs. En dan komen we er ook meteen achter wat het stuk problematisch maakt voor niet-Duitssprekende landen.

Zangers zijn geen spokenwordartiesten

Ook bij Jacobs zijn de vele dialogen en monologen het zwakke punt, met als bijkomend probleem dat zangers niet automatisch ook voortreffelijke spokenwordartiesten zijn. Dat maakt van Der Freischütz een kwetsbaar stuk, los van het onloochenbare historische belang ervan.

Buiten elke discussie staat de kwaliteit van de muziek en die krijgt bij Jacobs het volle pond. Vanaf de eerste gonzende harmonieën van de ouverture trekt hij de luisteraar de muziek in. De cast is op sommige punten misschien wel voor verbetering vatbaar – met name geldt dat voor de rollen van Agathe (sopraan Polina Pasztircsák) en Max (tenor Maximilian Schmitt).

Klassiek

Carl Maria von Weber
Der Freischütz
(Harmonia Mundi)

Meer over