PlusAchtergrond

De verhalen op het Storytelling Festival schuren tegen de kleinkunst aan

Drie verhalenvertellers gooien hun maskers af en duwen het publiek hun persoonlijke leven binnen. The Amsterdam Storytelling Festival gaat verder dan een folkloristisch verhaal bij het kampvuur.

Patrick van den Hanenberg
Naomi Namutebi, Betal Özay en (met gitaar) Erik Sjøholm, verhalenvertellers in de voorstelling Silaba. Beeld Nichon Glerum
Naomi Namutebi, Betal Özay en (met gitaar) Erik Sjøholm, verhalenvertellers in de voorstelling Silaba.Beeld Nichon Glerum

De Oegandese Naomi Namutebi (1995) werd door haar moeder het huis uitgezet, omdat ze geen lesbische dochter wenste. “Dat is in Oeganda geen uitzondering. Het was beter om het land te verlaten, want homoseksualiteit is in mijn geboorteland een misdrijf waar strenge straffen op staan. In Nederland kan ik mijn verhaal vertellen.”

De Turkse advocaat Betal Özay (1980) reisde zijn vrouw achterna naar Nederland omdat zij hier een goede baan kon krijgen. Özay was de advocatuur toch zat, omdat de rechtstaat in Turkije helemaal is vastgelopen. Maar er zat hem nog iets anders dwars. “Door mijn drugsverslaving heb ik mijn zoon verwaarloosd. Ik heb hem zelfs een keer bijna vergiftigd door mijn onoplettendheid. Nu vertel ik op het podium mijn verhaal in de vorm van een rechtszaak. Ik plaats mijzelf in de beklaagdenbank en ben zowel mijn eigen aanklager als verdediger. Het publiek moet als jury beslissen: is deze man een goede vader of niet. Ik zoek geen vergiffenis, maar gerechtigheid. Mijn masker gaat af, en dat is het thema van het festival.”

Bed van muziek

De Finse zanger-liedschrijver Erik Sjøholm (1992) verliest zich het liefst in de natuur en maakt van zijn muziek een aangenaam bed waarop de anderen zonder terughoudendheid hun verhaal kunnen vertellen. “In mijn liedjes probeer ik hun persoonlijke verhalen een universele betekenis te geven, en dat doe ik door ze te verbinden met de wetten van de natuur.”

Deze drie studenten aan de Mezrab Storytelling School aan de Amsterdamse Veemkade zijn totaal verschillende karakters, maar vullen elkaar harmonieus aan in Silaba, de openingsvoorstelling van The Amsterdam Storytelling Festival, dat van 3 tot en met 7 november wordt gehouden in Podium Mozaïek.

Raphael Rodan, docent aan Mezrab en samen met Sahand Sahebdivani organisator van het festival, wilde aanvankelijk een poëtische voorstelling samenstellen van drie individuen, maar er bleek dus een verhaal over gemankeerd ouderschap in te zitten, waarbij Moeder Aarde wel de enige goede ouder is, die echter door de mens wordt verraden.

Tegen kleinkunst aan

In het festival komen alle aspecten van het verhalen vertellen aan bod, zoals mythologie, muziek en theatrale effecten, waardoor het genre dicht tegen de kleinkunst aanschuurt. Het is niet raar dat Rodan en Sahebdivani al een paar jaar gastlessen geven aan de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie.

Naomi Namutebi heeft in Nederland haar plek op het podium gevonden. “Mijn moeder is ook actrice geweest, dus dat deel van haar dna heb ik overgenomen. Kortgeleden heb ik mijn eigen gezelschap opgericht. Dat past wel een beetje in de voorstelling. Mezrab was mijn nieuwe moeder en nu ga ik vrijwillig het huis uit.”

Özay: “Het ouderschap is een lastige zaak. Ik maak sommige details wel iets kleurrijker, dat hoort bij een verhalenverteller, maar het is wel de waarheid en niets dan de waarheid. Mijn achtjarige zoon, die gelukkig bij ons woont, mag de voorstelling zeker nog niet zien. Eigenlijk is zelfs mijn vrouw niet welkom. Verder iedereen natuurlijk wel.”

The Amsterdam Storytelling Festival: 3 t/m 7/11 in Podium Mozaïek, Bos en Lommerweg 191. Programma en kaartverkoop: storytellingfestival.nl

Meer over