PlusTheaterrecensie

De pannekoekenplanten zijn de baas in speelse ecomusical Het groene meisje

In Het groene meisje barsten personages spontaan uit in het zingen van Latijnse plantennamen. De ecomusical is muzikaal dik in orde; het verhaal gaat met soms iets te grote stappen naar het groene einde.

Hans Smit
Theatervoorstelling 'Het Groene Meisje', MaxTak. Beeld Bart Grietens
Theatervoorstelling 'Het Groene Meisje', MaxTak.Beeld Bart Grietens

Het is een interieur zoals Jan des Bouvrie in zijn beste jaren ontworpen zou hebben, het appartement van Perry en Loek, de beide directeuren van een succesvol chemisch schoonmaakbedrijf. Smetteloos witte designbank, dito vloer en wanden, en ze hebben zelfs witte plastic wegwerpborden en -bestek, want ‘smetteloos’ moet het ook vooral blijven.

Perry (Albert Klein Kranenburg) is namelijk nogal bang voor alles wat bacteriën bij zich draagt: planten en vooral mensen. En laat die rampzalige cocktail zich nou net aandienen: het nichtje van Loek (Lucas Schilperoort) staat voor de deur, met haar pannenkoekenplant. Ze komt hier wonen. Grote paniek.

Altijd leuk, de confrontatie van twee tegenpolen. Hoe loopt dat in hemelsnaam af? In Het groene meisje van MaxTak zet tekstschrijver Leon Brill de contrasten lekker vet aan. Perry is de slechterik, hij gaat over lijken als het schoonmaken betreft. Zijn eigengemaakte brouwsels kosten elk organisme de kop.

Destiny (Lotte Pierik) heeft de spreekwoordelijke groene vingers. Ze koestert elk stekje, is milieubewust en natuurlijk vegetariër. Haar oom Loek sukkelt daar een beetje tussenin, wil niemand voor het hoofd stoten maar komt uiteindelijk tot het inzicht dat hij ook zelf een mening heeft.

Artistiek leider van MaxTak Marije Gubbels maakt er in haar regie een vrolijke muzikale confrontatie van, een speelse ecomusical waar personages spontaan uitbarsten in het zingen van Latijnse plantennamen (‘Pilea peperomioides’ is de pannenkoekenplant, ik wist het nog niet), de composities van Timo Tembuyser prachtig meerstemmig gezongen worden en waar toetsenist/cellist Job Greuter ook nog aan de bak moet als acteur.

Muzikaal is het dik in orde, dramatisch mist Het groene meisje hier en daar een afslag, en gaat het soms wel heel hard, maar het boeit wel. Mooi hoe Destiny zich ontpopt tot een doorgeefluik van de oerkracht die natuur is. Het stemt hoopvol: allemaal aan de broccoliburger en de planten de baas, dan is er misschien nog toekomst voor ons.

Jeugdtheater (8+)

Het groene meisje
Door MaxTak
Gezien 28/2 Den Haag
Nog te zien 30/4, 1 t/m 3/5, CC Amstel

Meer over