PlusMuziekrecensie

De opwekkende zielenpijn van Lauv smaakt naar meer

Stefan Raatgever
Lauv
~how i’m feeling~
(AWAL Recordings) Beeld
Lauv~how i’m feeling~(AWAL Recordings)

Als liedcomponist schreef hij nummers voor de laatste albums van Celine Dion en de Backstreet Boys. Maar gelukkig klinkt Lauv (de Amerikaan van Letse afkomst Ari Staprans Leff, 25) op zijn eigen debuutalbum veel minder belegen. Lauv, die ervaring opdeed op de grote podia als voorprogramma van Ed Sheeran, toont zijn grote talent voor knisperende melodieën en vlotte poprefreinen.

Ondanks de vrolijkstemmende omlijsting vol zoemende synths, vingerknipjes en oppeppende beats is ~how i’m feeling~ inhoudelijk een donkere plaat. Titels als Fuck, I’m lonely, Lonely eyes, I’m so tired en Modern Loneliness laten over Lauvs gemoedstoestand weinig aan duidelijkheid te wensen over. In het laatste lied, een vrij klassieke pianoballade, verwoordt hij de problemen van de generatie jonge twintigers het kernachtigst: ‘Modern Loneliness/ We’re never alone/ But always depressed.’

Soms klinkt Lauv een tikje bedacht. In enkele liedjes volgen hooks en geinige geluidseffecten elkaar zo snel op, dat je na verloop van tijd vermoeid in de touwen hangt. Wat ook niet meewerkt: met 21 liedjes is ~how i’m feeling~ zeker vijf songs te lang is.

Als Lauv op alle fronten beter leert doseren, is hij een aanwinst, want de combinatie van zielenpijn en opwekkende pop maakt nieuwsgierig naar meer.

Meer over