PlusBoekrecensie

De Ierse Christine Dwyer Hickey excelleert in een hachelijk genre: de literaire biopic

Ze mag hier nog weinig bekendheid genieten, in eigen land is de Ierse Christine Dwyer Hickey (1960) een erkend prijsauteur. In haar nieuwe roman Het smalle land is een rol weggelegd voor Edward en Jo Hopper.

Dirk Jan Arensman
Cape Cod Evening, 1939, door Edward Hopper. Beeld Sepia Times/Universal Images Gro
Cape Cod Evening, 1939, door Edward Hopper.Beeld Sepia Times/Universal Images Gro

Haar vorige vertaalde roman, The Cold Eye of Heaven (Het kille oog van de hemel, 2019), waarin het in mineur getoonzette levensverhaal van de 75-jarige ex-juridisch medewerker Farley Grainger haast joyceiaanse allure kreeg, was Irish Novel of the Year 2012. Voor haar meest recente roman ontving Christine Dwyer Hickey de Walter Scott Prize 2020 én een Dalkey Literary Award, terwijl op de shortlists daarvan toch grote(re) namen als Joseph O’Connor, James Meek en Edna O’Brien stonden.

Verdiende lauwerkransen ook voor Het smalle land, waarin Dwyer Hickey excelleert in een hachelijk genre: de literaire biopic.

Concentratiekampoverlevende

Aanvankelijk lijkt de roman te draaien om Michael, een 10-jarig Duits weesjongetje dat in 1950 zijn pleegouders in New York achterlaat, omdat hij de zomervakantie ‘mag’ doorbrengen op Cape Cod. Zelf werd hij als concentratiekampoverlevende naar de VS gehaald om een nieuw leven te beginnen. Nu wil de steenrijke mevrouw Kaplan dat hij haar kleinzoon Richie gezelschap houdt, wiens vader als Amerikaanse soldaat in Europa sneuvelde; een wat onhandige poging (deels goedbedoeld, deels voor de bühne) om beide jongens te helpen, tussen wie het helaas totaal niet klikt.

Wél een warme band ontwikkelt Michael met een schildersechtpaar dat verderop aan het strand een zomerhuis heeft, meneer en mevrouw ‘Ha’, in wie we Jo en Edward Hopper herkennen. En daarmee is de plot al vrijwel verteld.

Ragfijne psychologische portretten

Er is nog een groot feest, gegeven door de Kaplans en in minutieus detail beschreven, waar Michael van diefstal wordt beschuldigd en ‘mevrouw Ha’ tenenkrommend geforceerde pogingen doet als meer dan vrouw-van te worden gezien. En zowel Michael als meneer Ha raken behoorlijk in de ban van Richies terminaal zieke tante Katherine.

Veel meer dan op dramatische ontwikkelingen drijft dit boek dan ook op ragfijne psychologische portretten. Van Michael en de Kaplans, maar vooral van Edward en Jo. Hij afstandelijk en worstelend met een painter’s block, zij gekweld onder haar dienende rol en miskenning als kunstenares. Hun huwelijk komt tot leven in felle bekvechtsessies en, vaker, verstilde tableaus. Kalme, haast steriel uitgelichte scènes, waaronder je een wereld aan eenzaamheid, frustraties en verslagen tederheid vermoedt.

Geschreven zoals Hopper schilderde dus, eigenlijk.

Meesterlijk gedaan.

null Beeld

Het smalle land

Christine Dwyer Hickey
vertaald door Jetty Huisman
Uitgeverij Marmer, €24,99
412 blz.

Meer over