PlusAchtergrond

Boslab theaterfestival: van theatertje in het bos tot donderstorm

Tussen de bomen, op een boomstam over het water, of op de tribune: elf voorstellingen van nieuwe makers zijn te zien op het Boslab theaterfestival in het Amsterdamse Bostheater. Een ontdekkingstocht, weg van de stad.

Lorianne van Gelder
Faun, de voorstelling van Ali Ünal en Menzo Kircz. Beeld Sjoerd Derine
Faun, de voorstelling van Ali Ünal en Menzo Kircz.Beeld Sjoerd Derine

Waarom zou je op een podium gaan spelen terwijl er ook een enorme tribune ter beschikking is? Reinout Bongers, regisseur, zit op een stoeltje op het enorme podium van het Bostheater naar zijn acteurs Teun Donders en Niels van Heijningen te kijken. Zij bewegen over de tribune, op het huisje van de techniek en op de trappen van het publiek.

Bij Boslab theaterfestival kan eigenlijk alles, en dan moet je daar ook gebruik van maken. Bouw een theatertje ín het bos, dachten de drie makers van Collectief Blauwdruk, die met hun eigen versie van Molières De ingebeelde zieke komen. Of creëer helemaal een roodpluchen werkelijkheid tussen de bomen, vond Zephyr Brüggen. Zij liet zelfs de acteurs weg. En de Vlaamse theatermakers Ali Ünal en Menzo Kircz plantten een bos in een bos, met tussen Ünal en acteur Kircz een slootje, symbolisch de mythologische onderwereldrivier de Styx gedoopt.

Ünal zit met de eindregisseur achter een tafeltje terwijl een acteur aan de overkant van het water aan het klooien is met takken en bladeren. Faun heet hun voorstelling en de Vlamingen zitten hier uitstekend. Op de beestjes na dan. “Ik spray me een ongeluk met DEET,” zegt Ünal, die uit Gent komt. Hij laat uitgebreid de wondjes en sneetjes op zijn handen en benen zien die ‘het bos hem heeft aangedaan’. “En ik heb ook nog een tekenfobie.”

Dat gezegd hebbende is repeteren in een bos wel fantastisch, vindt Ünal. “Je vindt hier zo veel meer speelmaterie. Daar ligt een tak, je zet die rechtop en je hebt al theater. Dat is heel anders dan in een black box.”

De regisseur, het bos en de dood

Wat doet het bos met je als maker? vraagt Florian Hellwig, dramaturg bij het Bostheater aan de jonge regisseurs. Elk jaar is er een open call voor nieuwe aanmeldingen, dan volgt een weekend in januari waarin de makers mogen rondkijken en daarna is de definitieve selectie. Opvallend: vaak nodigt het bos uit tot nogal existentialistische voorstellingen. Dat heeft ook te maken met het tijdstip dat ze langskomen: winter, donker, koud. “Vorig jaar was de dood een erg dominant thema," zegt Hellwig.

Dit jaar duikt zelfmoord of de vraag ‘hoe te leven in deze tijd’ ook op. Niet dat de voorstellingen van deze vijfde editie daardoor zwaar op de hand zijn, integendeel. De meestal korte (een half uur) durende stukken zijn ook geestig en luchtig. Bij Laurien van Rijswijk ligt er een bebloede pop tussen de bladeren, maar dan is niet gezegd dat het alleen maar zwaar wordt. Een ingebeelde ziekte van Collectief Blauwdruk heeft sowieso een lichte toets - dat ging op Festival Karavaan bij Alkmaar al in première. En wie denkt dat Vergezichten van Zephyr Brüggen saai wordt zo zonder acteurs, heeft het mis. “Het bos staat zelf centraal,” zegt Brüggen, “en er komt een donderstorm." Ze sjort nog wat aan de meterslange rode velours gordijnen die ze de avond ervoor nog tot drie uur ’s nachts van klittenband heeft voorzien. “Ik maak van het bos de hoofdpersoon en bouw er een theater omheen.”

Het voelt hier ver weg van de stad. Het 4G-bereik is minimaal, wifi is er nauwelijks, elektriciteit in beperkte mate. “Heerlijk dat je hier zoveel focus hebt,” zegt Bram Walter van Collectief Blauwdruk, terwijl hij nog wat kabels rond hun podium, dat eruit ziet als een ziekenhuisje, recht legt. Uit de vloer steekt een pril, nieuwsgierig boompje. Walter: “Ook daar moet je dan mee werken, zo’n boompje, maar dat voegt ook veel toe.”

En het bos heeft ook beperkingen, of althans, de natuur regeert. Stroomopwaarts bij het tot Styx-gedoopte beekje is een plek die zo idyllisch was dat wel drie verschillende regisseurs er wilden werken. Alleen: het mocht niet. Wat blijkt, de ijsvogel is er aan het broeden.

Boslab Theaterfestival, 2-13 augustus in en om het Amsterdamse Bostheater