PlusMuziekrecensie

Blue Flamingo’s nieuwe album is een bont en vrolijk kruispunt van culturen

De Rotterdamse dj en muzikant Blue Flamingo (Ziya Ertekin) heeft bij Excelsior zijn eerste album met eigen muziek uitgebracht: een muzikaal bonte plaat met uiteenlopende gastartiesten en aanstekelijke nummers. En kansen voor een zomerhit.

Peter van Brummelen
null Beeld

Veel kleurrijker dan Ziya Ertekin (Oss, 1969) vind je ze niet gauw in de Nederlandse muziekwereld. De Rotterdammer van deels Turkse komaf, die zich als dj en muzikant Blue Flamingo noemt, kleedt zich als een ware dandy en is een autoriteit als het gaat om vooroorlogse muziek. Als diskjockey zwoer hij lang bij stokoude 78-toerenplaten, tegenwoordig is hij ruimer in de leer en mag er ook 45- en 33 toeren-werk op de draaitafel.

Na drie door hem samengestelde verzamelalbums met oude en exotische muziek verschijnt van Blue Flamingo op Excelsior nu zijn eerste album met eigen muziek. Je hoeft geen gymnasium te hebben gedaan om te begrijpen waar hij met de titel Metropolyphonica heen wil. In een begeleidend schrijven zegt Ertekin dat hij met zijn geschakeerde achtergrond net als een grote stad een kruispunt van culturen is.

Reislustig

Blue Flamingo’s reislustigheid spreekt uit songtitels als Treme (een wijk in New Orleans), Otrabanda (ook een wijk, maar dan in Willemstad, Curaçao) en J-line to Jamaica (een metrolijn naar het New Yorkse stadsdeel Queens). Metropolyphonica is een muzikaal heerlijk bont album waarop de gastartiesten lopen van voormalig metalzangeres Anneke van Giersbergen tot de Rotterdams-Zambiaanse Racheal Botha.

De samenwerking met die laatste leidde tot het vrolijk-aanstekelijke Boom Nama Gan Gan. Het verscheen twee jaar geleden al eens op single en had toen eigenlijk een ouderwetse zomerhit moeten worden. Maar dat zou ook dit jaar nog kunnen natuurlijk.

Pop

Blue Flamingo
Metropolyphonica
(Excelsior)

Meer over