PlusAlbumrecensie

Bang voor de tandarts? Sla dit Jack White-album dan liever over

Dit jaar verschijnen maar liefst twee albums van Jack White. Voor Fear of the Dawn, onlangs uitgebracht, ging hij los met geluidsbewerkingen in de studio, met onder meer een gitaar die klinkt als een tandartsboor.

Peter van Brummelen
null Beeld

Springsteenfans herinneren zich dat The Boss in 1992 op dezelfde dag twee albums uitbracht. Al die jaren later doet Jack White net zoiets. Er zit bij hem wel enige tijd tussen de beide albums die hij dit jaar uitbrengt. Binnenkort verschijnt van hem een folk-georiënteerd album. Nu al is er Fear of the Dawn – en daarop wordt gerockt.

Van Jack White kennen we zijn voorliefde voor classic rock. Al in The White Stripes verwees hij nogal eens naar Led Zeppelin. En ook nu op Fear of the Dawn zet White geregeld een stem op die doet denken aan die van Robert Plant, of laat hij zijn gitaar razen als Jimmy Page.

Maar retrorock maakt White hier beslist niet. Het album klinkt als een groot sonisch experiment. In zijn eigen Third Man Studio heeft White uitgebreid zitten pielen met alle apparatuur die daar voorhanden is. Het geluid van zijn gitaar is vaak zo zwaar bewerkt dat het instrument nauwelijks meer als zodanig is te herkennen.

Wie heel bang is voor de tandarts moet dit album misschien overslaan, want soms klinkt Whites gitaar als zo’n boor die wordt ingezet bij gaatjes in het gebit. Het is spannend allemaal en vindingrijk, maar soms lijken de songs te bezwijken onder al die geluidserupties. Op dat volgende album krijgen de liedjes vast meer aandacht.

Rock

Jack White
Fear of the Dawn
(Third Man Records)

Meer over