PlusInterview

Altijd met een knipoog: Beth & Flo geven een cabareteske draai aan klassieke muziek

Claudette Verhulst (l) en Elsbet Remijn. 'We waren gewend aan regels en limieten, terwijl in het theater álles mag. Ga maar los.' Beeld Jaap Reedijk
Claudette Verhulst (l) en Elsbet Remijn. 'We waren gewend aan regels en limieten, terwijl in het theater álles mag. Ga maar los.'Beeld Jaap Reedijk

In Niet wat je denkt combineert pianoduo Beth & Flo, ofwel Elsbet Remijn en Claudette Verhulst, klassieke muziek met kleinkunst. ‘We willen laten zien dat je best zonder kennis van klassiek kunt houden. Je zegt toch ook niet: ik heb geen verstand van Adele?’

Mike Peek

Elsbet Remijn (1988) en Claudette Verhulst (1989) ontmoetten elkaar op het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, waar ze klassiek piano studeerden. Ze wilden concertpianistes worden, maar tijdens de opleiding ontstond ook de ambitie om juist uit dat keurslijf te breken.

Verhulst: “Er zit een enorme stijfheid in die scene. Als je een concert geeft zijn er heel veel regels en maniertjes waar je je aan moet houden. Gaandeweg kreeg ik de neiging om daar tegenaan te schoppen en het op een andere manier te doen.”

Remijn: “Klassieke muziek gaat over alles, het hele leven. We willen laten zien dat je er best zonder diepgravende kennis van kunt houden. Je zegt toch ook niet: ik heb geen verstand van Adele? Je vindt het mooi of niet. Natuurlijk is klassiek iets anders dan popmuziek, maar je moet het niet gaan benaderen als iets ‘hoogs’. Als je beweert dat mensen er veel van moeten weten om het te kunnen waarderen, werp je een enorme drempel op.”

Geen doorsnee optredens

Beth & Flo staan ook in de concertwereld bekend als pianistes die geen doorsnee optredens geven. Er zit altijd een knipoog bij. In het theater is die humor nog veel belangrijker. Hoe kijken hun collega’s daarnaar?

Verhulst: “Ik denk dat ze verdeeld zijn. Ik weet dat sommigen het heel leuk vinden, maar anderen hebben misschien zoiets van: wat zijn jullie nou aan het doen? Terwijl klassieke muziek bij ons echt bovenaan blijft staan. We laten de stukken in hun waarde, maar willen nieuwe mogelijkheden ontdekken om er meer mensen mee te prikkelen.”

Remijn: “We zijn als duo begonnen met een minitheatervoorstelling. Hoewel dat niet serieus bedoeld was, sloeg onze humor wel aan. Sindsdien hebben we die altijd verwerkt in concerten, maar ze bestaan toch voor 80 procent uit klassieke muziek. We zullen daar niet zo snel een sketch opvoeren. Dat kwam pas toen we in 2020 meededen aan het Amsterdams Kleinkunst Festival.”

Verhulst: “Dat was een droom voor mij. Toen we eenmaal in de halve finale zaten, kregen we een coach en ging er een heel nieuwe wereld voor ons open. We waren gewend aan regels en limieten, terwijl in het theater álles mag. Ga maar los. Dat was trouwens nog niet zo makkelijk als het klinkt.”

Remijn: “Tijdens onze opleiding waren we dagelijks bezig om iets wat al bestaat zo goed mogelijk te vertolken. Nu creëren we in plaats van dat we alleen maar uitvoeren. Dat is wel een ontdekkingsreis.”

De kuchende pianiste

In hun eerste avondvullende kleinkunstprogramma, Niet wat je denkt, neemt het duo vooral de klassieke wereld op de hak.

Verhulst: “In veel zalen hangt een gewijde sfeer. Het Concertgebouw roept zelfs om dat de akoestiek zo goed is dat je bij zachte muziek elk kuchje kunt horen. Als iemand dan toch moet hoesten, wordt er heel chagrijnig naar die persoon gekeken.”

Remijn: “Dat is iets wat ons frustreert en dus draaien we het in een sketch om. Dan is het juist de pianiste die moet kuchen en een keelsnoepje neemt. Wij zijn immers ook maar mensen. Waarom zou je daar krampachtig over doen?”

Beth & Flo zijn natuurlijk niet de eersten die klassieke muziek naar de massa willen brengen. Hans Liberg doet het al decennia. Toch zijn de verschillen volgens het duo groot.

Verhulst: “Zonder afbreuk te willen doen aan zijn spel denk ik dat wij pianotechnisch tot meer in staat zijn. Liberg heeft muziekwetenschap gestudeerd, wij hebben een klassieke opleiding gedaan. En hij heeft geloof ik een absoluut gehoor, dat hebben wij dan weer niet.”

Remijn: “Onze shows zijn echt niet te vergelijken. Wij maken een vrij abstracte voorstelling met sketches, hij speelt vooral op en met het publiek. Bovendien spelen wij ook stukken in zijn geheel, dat doet Liberg volgens mij nooit.”

Danse Macabre

Een van die stukken is Danse Macabre, bij de meeste Nederlanders vooral bekend van het Spookslot in de Efteling. De dreigende tonen komen ook terug in het lied Wondermensje, over een 4-jarig meisje dat lijdt onder haar enorme talent voor de piano. Zelf hebben ze een andere route afgelegd.

Verhulst: “Ik was 10 toen ik begon met spelen, Elsbet 9. Dat is superlaat. Als je vroeger begint, kunnen je vingers de techniek veel makkelijker aanleren.”

Remijn: “Het is een mirakel dat we het professioneel gered hebben. Eigenlijk zijn wij ook wondermensjes.”

Niet wat je denkt is op 1 en 2 (première) maart te zien in Theater Bellevue

Meer over