PlusAlbumrecensie

Alle twaalf sets die Lee Morgan dat ene weekend in 1970 speelde

Peter van Brummelen
null Beeld

De zaak bestaat nog steeds, leert internet. Maar The Lighthouse Café in Hermosa Beach, Californië is tegenwoordig vooral een restaurant, lijkt het. Concerten worden er ook nog wel georganiseerd, maar het is niets vergeleken met hoe het er in de jaren zestig en zeventig toeging, toen The Lighthouse een van de belangrijkste jazzclubs aan de Amerikaanse westkust was. Grootheden als Miles Davis, Gerry Mulligan en Chet Baker traden er op.

Trompettist Lee Morgan stond er in juli 1970 een heel weekend en speelde in drie avonden wel twaalf sets. Zo ging dat toen. Opnames die dat weekend werden gemaakt belandden op de in 1971 uitgebrachte dubbelelpee Live at The Lighthouse, een van de klassieke live-albums in het jazzgenre. In 1996 verscheen al eens een uitgebreide heruitgave op drie cd’s, maar nu wordt er echt uitgepakt; The Complete Live at the Lighthouse is een box met acht cd’s met daarop nagenoeg alle muziek die Lee Morgan en zijn band dat juliweekend in 1970 in Hermosa Beach speelden.

Bestverkochte plaat

Lee Morgan (1938-1972) speelde als tiener al met John Coltrane en in Art Blakey’s Jazz Messengers. The Sidewinder, het eigen album dat hij in 1964 opnam voor Blue Note, was lang de bestverkochte plaat van het label. Morgan leek voorbestemd een heel grote in de jazz te gaan worden, maar raakte aan de drugs, wat van hem een heel onbetrouwbare collega maakte. Maar als muzikant bleef hij onverminderd goed en creatief, onderstreept deze monsteruitgave van Live at the Lighthouse nog eens.

Het lijkt waanzin, een hele cd-box wijden aan een engagement van slechts een weekend, maar The Complete Live At The Lighthouse is een waanzinnig luisteravontuur. Op de cd’s keren sommige stukken telkens weer terug, maar elke keer worden ze anders gespeeld. Opvallend is dat tussen die stukken niet één standard opduikt, maar dat het vooral gaat om composities van Morgan zelf of van een van zijn bandleden. Die bandleden spelen in alle sets geweldig, maar het is toch vooral de baas zelf die indruk maakt.

Geconcentreerd en energiek

In zijn aankondigingen hoor je heroïne praten: sloom, afwezig, onsamenhangend. Maar zo gauw Morgan de trompet aan de mond zet, klinkt hij geconcentreerd, gedreven en vooral energiek. De hardbop waarmee hij zijn carrière begon klinkt nog steeds door in zijn muziek, maar hij veroorlooft zich veel meer vrijheid. Het titelnummer van The Sidewinder, waarmee hij in 1964 ook de popmarkt wist te bereiken, klinkt hier jachtig en wild. Juist statig traag is – vooral in de zondagavonduitvoering – Peyote, dat moet zijn vernoemd naar de cactus die het tripmiddel mescaline levert.

The Complete Live at The Lighthouse biedt 7,5 uur zinderende creativiteit. Wat het luisteren ernaar enigszins wrang maakt is de wetenschap dat nog geen twee jaar na de optredens in Hermosa Beach een einde kwam aan het leven van Morgan, 33 jaar oud nog maar. In New York werd de trompettist die nog oneindig veel goede muziek in zich moet hebben gehad, vermoord door zijn echtgenote, die het niet kon verkroppen dat hij er een vriendin op nahield.

Op Netflix is er een mooie documentaire over te vinden, I called him Morgan. Niet alleen die bizarre moord wordt er uitgebreid in behandeld, ook op de muziek van de trompettist wordt ingegaan.

Jazz

Lee Morgan
The Complete Live at the Lighthouse
(Blue Note, box met acht cd’s)

Meer over