PlusGalerierecensie

Aan de schilderijen van Rozendaal komt geen klodder verf te pas

Kees Keijer
 Mechanical Paintings van kunstenaar Rafaël Rozendaal. Beeld Gert Jan van Rooij / Upstream
Mechanical Paintings van kunstenaar Rafaël Rozendaal.Beeld Gert Jan van Rooij / Upstream

Aan de binnenkant van zijn onderlip staat het woord ‘internet’ getatoeëerd. Het internet is zijn doek en vrij toegankelijke expositieruimte ineen. Rafaël Rozendaal (1980) studeerde aan de audiovisuele richting van de kunstacademie in Maastricht en maakt vanaf 2000 digitale kunstwerken. Aanvankelijk waren het vooral cartooneske, interactieve werken die de gebruiker met beeld en geluid in beweging kon zetten.

In 2005 begon Rozendaal ook websites als kunstwerk te verkopen. Dat vonden velen een beetje raar, maar inmiddels loopt het als een trein. Door zich op het internet te richten, houdt Rozendaal de regie van zijn werk in eigen handen. Hij communiceert direct met zijn publiek en kopers.

Toch heeft Rozendaal blijkbaar de behoefte om fysieke objecten te maken. Hij vertaalt digitale werken bijvoorbeeld in tapijten. Bij Upstream laat hij nu een aantal werken zien die Mechanical Paintings genoemd worden. Strikt genomen zijn het geen schilderijen, want er komt geen klodder verf aan te pas. Ze bestaan uit email op staal, dus het zijn een soort verkeersborden. Daardoor ontbreekt enig handschrift.

In de voorzaal van de statige etage van Upstream hangen landschappen. Dat wil zeggen, het zijn eigenlijk abstracte composities. Maar door een rechthoek horizontaal in tweeën te verdelen, ontstaat bijna automatisch een landschap. Mechanical Painting (12 Horizons) heet het werk, dus dat geeft ook al aan dat het landschappelijke element er bewust ingestopt is.

Hollands weidelandschap

De kleuren van de landschappen refereren ook aan echte landschappen. Groene aarde en een lichtblauwe lucht doen al snel aan een Hollands weidelandschap denken. En bij een gele bodem zie je een woestijn of een strand verschijnen. Zo zijn er ook zeegezichten, nachtelijke panorama’s en landschappen met een avondlucht. Elk paneel roept een eigen stemming op, maar toch heeft Rozendaal de beelden opgebouwd uit een beperkt aantal kleuren en mogelijkheden. Een handschrift ontbreekt dus helemaal maar grappig genoeg sluipen er visuele eigenaardigheden en toevalligheden in het beeld, omdat het emaillen oppervlak niet helemaal vlak is. Daardoor zitten er toch allerlei subtiele kleurverschillen en schitteringen in die de landschappen rijk en gevarieerd maken. Ze zijn koud en hard, maar uiteindelijk ook sfeervol.

In de achterruimte vinden we vergelijkbare panelen van email, maar hier gaat de beeldtaal terug op oude videospellen. Een trap, een snelweg, huis of boom, drie rode ballen die door het beeld lijken te rollen, er is altijd een suggestie van beweging, van iets dat komen gaat.

De twaalf horizonnen vormen bij elkaar één werk en moeten dus bij elkaar blijven. Maar de andere mechanical paintings mogen apart verkocht worden.

Mechanical paintings

Wie: Rafaël Rozendaal
Waar Upstream, Kloveniersburgwal 95
Te zien t/m 18-12

Meer over