PlusLijstje

11 Cannes-films om naar uit te kijken

Triangle of Sadness 
 Beeld -
Triangle of SadnessBeeld -

Het festival van Cannes is de voorbode van veel moois in de filmhuizen en bioscopen, maar de belangrijkste titels laten nog even op zich wachten; door de lockdown liggen er nog films op de plank die vorig jaar al in Cannes in wereldpremière gingen. Veel distributeurs bewaren de films waarvan ze het meest verwachten tot na de zomer, als het bioscoopbezoek naar verwachting weer wat aantrekt, maar wat in het vat zit verzuurt niet. Een grote greep:

Jan Pieter Ekker

Triangle of Sadness: uitbrengdatum nog niet bekend

Met de winst voor Triangle of Sadness schaart de Zweedse regisseur Ruben Östlund zich in een zeer select gezelschap: slechts negen filmmakers wonnen eerder twee Gouden Palmen. Het is terechte lof. In Triangle combineert Östlund net als in zijn eerdere film The Square het beste van de Europese cinema, die intellectueel is en iets probeert te zeggen over de wereld waarin we leven, met het beste van Hollywood, waar je geld moet verdienen met een film omdat je anders geen volgende film kunt maken.

Triangle of Sadness is opnieuw een sociale satire, ditmaal gesitueerd in de modellenwereld. De sexy Carl is een male model, de aantrekkelijke Yaya verdient haar geld als influencer. Samen maken ze een (gratis) cruise op een luxejacht, met onder anderen een aristocratische Britse wapenhandelaar, een steenrijke Russische handelaar in kunstmest en diens strakgetrokken vrouw. Zij orakelt dat iedereen gelijk is en staat erop dat het personeel ook een keer van de glijbaan mag – ook het niet-westerse personeel, dat normaalgesproken alleen onderdeks aan het werk is.

Na een even dramatisch als hilarisch ‘captain’s dinner’, waarop de Russische oligarch en de marxistische, aanhoudend dronken kapitein (Woody Harrelson op zijn best) de hoofdrollen spelen, spoelt een aantal opvarenden aan op een onbewoond eiland. Daar heb je weinig aan je miljoenen en je uiterlijk, zo wordt al snel duidelijk.

Elvis: 23 juni

In Elvis beziet de Australische regisseur Baz Luhrmann (Romeo+Juliet, The Great Gatsby) de opkomst en ondergang van ‘The King of Rock and Roll’ door de ogen van Colonel Parker, zijn Nederlandse manager. Op zijn geheel eigen wijze, met een krankzinnige montage, splitscreens, in elkaar overvloeiende beelden en archiefbeelden van historische gebeurtenissen. Austin Butler is geweldig op dreef als het heupwiegende, muzikale genie Elvis; Tom Hanks met een enorme neusprothese en een mal accent is een wat karikaturale Colonel Parker, zijn Nederlandse manager die van het begin tot het einde maar één belang heeft: zijn eigen.

Close: 3 november

Zéér universeel kleinood over de vriendschap tussen twee 13-jarige jongens, Rémi en Léo (onwaarschijnlijk goed gespeeld door Gustav De Waele en Eden Dambrine). Na de grote vakantie gaan ze samen naar de eerste klas van de middelbare school. “Zijn jullie samen?” wil een klasgenootje weten. “We zijn BFF’s,” antwoordt Rémi, “bijna broers.” Vanaf daar houden hun levens niet langer gelijke tred. Op het festival van Cannes bekroond met de Grote Prijs, zeg maar de zilveren medaille.

Aftersun: uitbrengdatum nog niet bekend

Sfeerrijke, fragmentarische, ‘kleine’ film van de pas 34-jarige Schotse regisseur Charlotte Wells, opgenomen in de Semaine de la Critique, de parallelsectie met de beste eerste en tweede films van getalenteerde nieuwe filmmakers. Met veel gevoel verbeeldt Wells de herinneringen van een jonge vrouw die terugblikt op een zonovergoten vakantie die ze als kind doorbracht met haar vader, in wiens hoofd het stevig kan spoken. Met geweldige hoofdrollen van Paul Mescal en de debuterende, uit achthonderd kandidaten geselecteerde Frankie Corio.

Decision to Leave: 1 september

Romantische misdaaddrama van de Zuid-Koreaanse stilist Park Chan-Wook, die furore maakte met films als Oldboy en The Handmaiden. In Decision to Leave, waarmee Park de prijs voor de beste regie won, draait het om een ijverige, slapeloze detective (Park Hye-Il), die tijdens een moordonderzoek als een blok valt voor de weduwe van het slachtoffer.

Stars at Noon: uitbrengdatum nog niet bekend

Stars at Noon, de eerste Engelstalige film van de Franse veteraan Claire Denis, is een lome kruising tussen een romantisch drama en een politieke thriller. Met de Amerikaanse Margaret Qualley (de dochter van actrice Andie MacDowell en Paul Qualley) als een merkwaardige, zichzelf prostituerende journaliste, die is gestrand in Nicaragua dat zucht onder een militair bewind. Ze valt voor een mysterieuze Engelsman die haar de beste kans op ontsnapping lijkt te bieden. In Cannes enigszins verrassend onderscheiden met de (gedeelde) Grote Prijs.

EO: uitbrengdatum nog niet bekend

De Poolse veteraan Jerzy Skolimowski volgt een ezeltje op een wonderlijke reis langs nieuwe eigenaren en andere beesten. Schitterend gefilmd en gemonteerd, met een geweldige geluidsband, een angstaanjagende scène op een Pools onderbondvoetbalveld en een lekker hysterisch rolletje van Isabelle Huppert. De meest bijzondere film die ik zag in Cannes, onderscheiden met de Juryprijs (de bronzen medaille).

Le otto montagne: 8 december

Verfilming van het gelijknamige, razend succesvolle romandebuut van Paolo Cognetti uit 2016 (bij De Bezige Bij verschenen als De acht bergen) door het Vlaamse koppel Charlotte Vandermeersch en Felix van Groeningen. De intense vriendschap tussen Pietro en Bruno, die nauw verbonden is met een ongerepte plek (een piepklein en fictief bergdorpje in het Noord-Italiaanse Val d’Aosta) is fraai gefotografeerd door Ruben Impens. In Cannes bekroond met de (gedeelde) Juryprijs.

Tori et Lokita: 20 oktober

Hartverscheurend drama over twee zelfredzame gevluchte kinderen die via dezelfde route in België terecht zijn gekomen, en daar te stellen krijgen met onbuigzame overheidsinstanties en vele vormen van uitbuiting. Met hun negende (!) opeenvolgende film in de Gouden Palm-competitie wonnen de Waalse broers Jean-Pierre en Luc Dardenne zo ongeveer de enige prijs die ze nog niet hadden: de speciale prijs ter ere van de 75ste editie.

Holy Spider: uitbrengdatum nog niet bekend

Op feiten gebaseerd seriemoordenaarsdrama van de Iraans-Zweedse regisseur Ali Abbasi (Gräns), gesitueerd in 2000 in de Iraanse heilige stad Mashhad, waar een ogenschijnlijk brave huisvader, gevoed door religieus extremisme, ’s nachts de straat op gaat om prostituees op te pikken en te vermoorden. Een journaliste uit Teheran (Zar Amir-Ebrahimi, in Cannes onderscheiden als beste actrice) bijt zich in de zaak vast, maar botst op diepgewortelde misogynie en op maatschappelijke onverschilligheid over het lot van de vrouwen van lichte zeden die Saeed ombrengt.

Broker: uitbrengdatum nog niet bekend

Zuid-Koreaanse productie van de Japanse regisseur Hirokazu Kore-eda over een baby die door zijn moeder, een jonge prostituee, in het vondelingenluik van een kerk wordt gelegd. Daar valt hij in handen van twee onhandige gelegenheidsboeven, die het kindje willen verkopen aan een adoptiegezin. Een dag later duikt de moeder, geplaagd door wroeging, weer op. Song Kang-ho, die ook de hoofdrol speelde in Bong Joon-ho’s Gouden Palm- en Oscarwinnaar Parasite, werd in Cannes bekroond als beste acteur. De subtiele, lieve roadmovie kreeg ook de prijs van de Oecumenische jury. ‘Een voorbeeld van barmhartigheid en menselijke solidariteit, die niet eerst vraagt naar afkomst, geschiedenis, religie of levensloop,’ aldus het juryrapport.

Meer over