Opinie

'Zonder collectiviteit wordt samenleven een ergernis'

Mensen houden te weinig rekening met elkaar en zijn te veel op zichzelf gericht, stelt Hansje Cozijnsen van de Vrijwilligers Centrale Amsterdam. Om prettig samen te kunnen wonen, moet iedereen meedoen en oog hebben voor de ander.

Hansje Cozijnsen
null Beeld Ted Struwer
Beeld Ted Struwer

Het is niet 'in' of 'cool' om te klagen in onze maatschappij, terwijl wij toch een volk zijn dat heel goed is in klagen. Maar dan mag het eigenlijk alleen over het weer gaan. Mensen die te veel klagen worden als zeur gezien. Je kan ze maar beter uit de weg gaan, is de gedachte. We moeten vooral omringd worden door positieve vibes. En daar valt best iets voor te zeggen.

Maar als je gewoon je leven leeft en regelmatig de straat op gaat en regelmatig in een winkel komt, dan zijn er maar weinig positieve vibes te vinden. Chagrijnige winkelbedienden.

Afval op straat: lege pakjes sigaretten, sigarettenpeuken, verpakkingen van koek, snoep en allerlei soorten drankjes, kranten, post, de inhoud van een half geleegde vuilniszak om maar iets te noemen (de oogst van een wandeling van twintig minuten door de stad). Hondenpoep. Een park vol afval na een mooie zomerse dag.

Fietsers die de voetgangers bijna overhoop rijden. Automobilisten die fietsers van de sokken rijden. Toeristen die menen te moeten fietsen, terwijl ze de regels niet kennen. Scooters die al toeterend de fietspaden onveilig maken.

Fietsen en scooters die midden op de stoep geparkeerd staan zodat je moet laveren tussen al die stalen rossen. Mensen in een rolstoel hebben het dan helemaal moeilijk.

Als je in een rolstoel zit - ik heb dat tijdelijk meegemaakt vanwege een ziekte - zijn er trouwens nog veel meer ergernissen in winkels en op straat. Wat te denken van mensen die even snel je rolstoel voorbijschieten zodat ze niet achter je hoeven te lopen, of mensen die voorkruipen in de rij, om maar wat te noemen?

Het zijn dingen die me een onprettig gevoel geven in mijn eigen woonomgeving en me regelmatig ronduit chagrijnig maken. En dan heb ik het nog niet over de misdaad, groot en klein, maar dat is weer een heel ander hoofdstuk.

Nog veel meer ergernissen
Maar hoe komt dit nou? Is het erger dan vroeger? Was dit honderd jaar geleden ook zo?

Ik denk dat het eigenlijk gaat over gebrek aan respect voor jezelf en voor de ander. Het maakt mensen blijkbaar niet meer uit in wat voor omgeving ze wonen, zolang ze het zelf maar goed hebben achter de gesloten deur van hun eigen huis. Wat er op straat gebeurt, interesseert ze niet.

Ik heb weleens aan iemand die net uit een winkel kwam, uitpakte wat ze had gekocht en de verpakking op de grond gooide gevraagd: waarom? Ze keek me vuil aan, zei niets en liep door. Dan heb ik nog mazzel gehad, je kunt ook een grote bek of een lel krijgen.

Hansje Cozijnsen, vertaler en vrijwilliger bij Vrijwilligers Centrale ­Amsterdam. Beeld -
Hansje Cozijnsen, vertaler en vrijwilliger bij Vrijwilligers Centrale ­Amsterdam.Beeld -

Het lijkt wel alsof mensen alleen nog met zichzelf bezig zijn. De individualistische samenleving die zo omarmd wordt, heeft verschillende keerzijden en dit is er één van.

Waarom is het zo moeilijk om een beetje rekening te houden met je omgeving? Om afval in de vuilnisbak te gooien, wat minder haast hebben zodat je mensen voor kunt laten gaan als de regels daarom vragen? Om mensen eerst uit te laten stappen voordat je zelf je plek gaat veroveren?

Kleine attenties
Ik ben ongetwijfeld niet de enige die zich ergert; wangedrag is er op grote schaal. Gelukkig zijn er ook nog mensen die wel denken aan de ander. Die wel even helpen als je de weg niet kan vinden, die wel het afval in de vuilnisbak gooien, die het wel leuk vinden om in een winkel of restaurant te werken en je graag helpen en je verrassen met kleine attenties.

Fietsers die hun hand uitsteken, automobilisten die je voor laten op een zebrapad. Mensen die hun eigen rotzooi of dat van hun dieren wel opruimen. Die mensen zijn er gelukkig ook.

Ik hoop zo dat het er steeds meer worden naarmate de bevolking groeit. Om een beetje lekker te wonen hebben we dat allemaal nodig.

Meer over