Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

We herdenken elke Oekraïense dode met een handvol chips en elke gebombardeerde stad met een pot bier

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Ik schakel de radio in en word geconfronteerd met een gigantisch dilemma: moet je op het Eurovisie Songfestival Oekraïne niet zonder meer laten winnen? Als protest tegen Rusland?

Er wordt serieus over gesproken.

Het probleem typeert deze tijd. We hebben medelijden met iemand of met een groep, en schaffen om redenen van zogenaamde medemenselijkheid de competitie af. Of de muziek van Oekraïne wel of niet mooi is, doet er niet toe. Het land moet winnen, omdat het ‘zielig’ is.

Empathie die niets kost. Het is dan ook nepempathie. Wij kunnen onszelf prijzen, dat we onze nobele inborst laten prevaleren boven ons artistieke oordeel. We herdenken elke Oekraïense dode met een handvol chips in onze mond en elke gebombardeerde stad met een pot bier.

Is het niet zo dat, als Oekraïne wint, de andere landen eigenlijk zichzelf een prijs geven? Meestal ben je teleurgesteld als het land van je keuze niet heeft gewonnen, maar nu kunnen alle landen met een goed gevoel de nacht in.

Jezelf onderscheiden wordt sowieso steeds vaker verdacht gemaakt.

Het is bijvoorbeeld suspect als je erg rijk bent. Dat heet dan ‘te’ rijk. Elon Musk is te rijk. Dat is onethisch. Een voetballer die voor 180 miljoen wordt weggekocht, vinden we ook onethisch.

Steeds vaker hoor je dat er een ‘gelijk speelveld’ moet zijn; men wil dan ook dat er een maximum komt aan het verdienen van geld. Ik moet dan altijd denken aan het rijmpje van Toon Hermans: “Wat heb je aan je miljoenen Piet, als je pissen moet en je kan het niet?”.

Mijn taal mag ook niet meer te rijk te zijn. Die moet gelijkgeschakeld worden, zodat we allemaal hetzelfde denken. Zegt u ‘blank’, of ‘slaaf’? Fout! U kent de voorbeelden. We nemen Rusland kwalijk dat ze het niet over oorlog hebben, maar over een ’speciale militaire operatie’. Woke op het slagveld, het aantal doden wordt er niet minder om.

Goddank ben ik voor al deze onzin te oud. Wie vindt dat ik een ander niet met respect behandel, moet me mijden!

Omdat ik toch nieuwsgierig was, heb ik even naar het lied van Oekraïne geluisterd. Het is verschrikkelijk. Eenvoud is mooi, dit is stompzinnig; ‘Boer daar ligt een kip in het water’ is rijker van melodie.

Beste kleurrijke, genderneutrale, biodiverse wezens, dan volgen hier de punten van Holman:

Oekraïne: zero points!

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over