Maarten Mol Artikel Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Mol ArtikelBeeld Sjoukje Bierma

Waarom meester Wiersma niet meer wilde voorlezen uit ‘Alleen op de wereld’

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Ik wil hem zoeken op een oude klassenfoto. Ik kan me hem nog maar vaag voor de geest halen, en zijn precieze naam krijg ik niet uit mijn geheugen geperst.

Uit de kast pak ik een van die albums, waarvan ik denk de foto daar te vinden. Een stortregen van foto’s. Een fotoboek, drie voor een tientje, van een belabberde kwaliteit.

Het zou mooi zijn geweest, ‘toeval’, als juist die klassenfoto, met de afbeelding naar boven voor mijn voeten terecht zou zijn gekomen.

Dat is niet het geval.

De foto zit niet in een van de drie fotoalbums. Wel in Het Zwarte Album, een fotoboek dat mijn moeder voor me had gemaakt met foto’s van mij tot mijn negentiende, toen ik de Achterhoek achter me liet.

En daar is hij. Akka! Ik zie hem zitten, tussen al die andere jongens en meisjes uit klas 6 van School Hagen. Ik weet, tot mijn verbijstering, veel namen niet meer. Gelukkig zit er een uit een schoolschrift gescheurd blaadje bij waarop ik alle namen heb geschreven. Van leerlingen, en alle meesters en juffen van de school. (Het documenteren zat er al vroeg in.)

Natuurlijk, Roland van Akkeren. Akka, zoals we hem noemden. Uit Langerak.

Hoe kom ik hierop? Door een groene vlek.

Dat was wat ik waarnam toen ik deze week langs een huis liep en even naar binnen had gegluurd. Een paar meter verder keerde ik om en liep ik terug. In de vensterbank van het huis lag een boek dat me terugvoerde. Er stak een folder van Albert Heijn uit.

Alleen op de wereld.

Het boek dat meester Wiersma in klas 5 voorlas. Een groot boek met mooie platen. Van Lekturama, uit de serie Wereldberoemde jeugdboeken voor jongeren en volwassenen. We hingen aan zijn lippen. Ik weet nog hoe ik mijn tranen probeerde tegen te houden toen meester Wiersma voorlas hoe het aapje Joli-Coeur stierf. Hij had met zijn laatste krachten nog wel zijn generaalsuniformpje aangetrokken.

En de plaat van mannen op lange stelten in een woud.

Aan het boek kleeft een beschamende geschiedenis. Op een dag was het de beurt aan Akka om een spreekbeurt te houden. Hij had op het bord een groot dier getekend. Hij ging zijn spreekbeurt houden over haaien.

Maar Akka stotterde.

“Mijn spreekbeurt gaat over ha-ha-ha-ha-haaien. Er zijn verschillende soorten ha-ha-ha-ha-haaien.”

We lagen dubbel van het lachen. Zelfs Kees Kneppelhout, die voor ons altijd de kop van Jut was, kwam niet meer bij. Meester Wiersma boos, maar hij kreeg de klas niet echt meer stil.

Zijn straf: er werd een hele week niet voorgelezen uit Alleen op de wereld. Dat vonden we erg, en ook niet eerlijk. We konden er toch niets aan doen dat we moesten lachen?

Het schaamrood steeg naar mijn wangen toen ik naar het boek in de vensterbank keek, en de onbarmhartige scène in de klas voor mijn ogen verscheen.

Ik zoek meester Wiersma op de klassenfoto. Vind hem. Bril, snor. Hij ziet er ontzettend rechtvaardig uit.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over