Nico Dijkshoorn. Beeld Artur Krynicki
Nico Dijkshoorn.Beeld Artur Krynicki

‘Waarom mag je als Amsterdammer niet met een bak babi pangang voor een schilderij van Breitner gaan zitten?’

PlusNico Dijkshoorn

Nico Dijkshoorn

Gisteren sprak ik de Echte Amsterdammer. Een samenvatting.

(…) Ja, Hans van Manen. 90 jaar geworden. Toch knap. Als je hem ziet, geef je hem nog geen 87. We zijn nu weer goed, Hansie en ik, maar ik heb een tijdje de pleuris aan hem gehad. Hij stond daar, aan de overkant. Ben ik naar hem toegelopen. Of hij een ballet over Manke Nelis wilde schrijven. Leek mij een uitdaging. Ik zei tegen hem: ‘Hans, ouwe pik, luister. Mensen met twee benen, met hun broekje strak tussen de billenkont, die laat jij heel mooi dansen, dat je als kijker zegt: ja, zo danst een stervende zwaan. Maar dat vind ik te makkelijk. Iemand met een contrabas het podium op duwen, stilte, paar keer hinkelen en dan de pikketanussie dansen, durf dát nou eens, Hans!’

(…) Dat is een talent van mij. Ik maak makkelijk contact met bekende Nederlanders. Ik zag een week geleden die Brabander van de buurtsuper lopen. Hoe heet hij? Hij zingt nu ook. Hoe heet hij nou? Die met dat hondenhaar. Ja, Frank Lammers! Ik loop naar hem toe en ik zeg: ‘Als jij nog één keer Amsterdams lult in een film, dan heb je een probleem.’ Meteen weer van dat Frank Lammersgedoe. Arm om mijn schouder. Ik schud hem van me af en ik zeg: ‘Als jij ooit nog een Amsterdamse taxichauffeur speelt en die laat lullen als een Brabander met een taalachterstand, dan staan Rooie Rinus en ik voor je deur.’ Verder een goede acteur hoor. Als je naast Roel van Velzen net kunt doen alsof hij niet als Donald Duck klinkt, ben je een hele grote.

(…) Ja, ik heb het gehoord. De Europese banktop gaat vergaderen in het Rijksmuseum. Vlak voor De nachtwacht een lamsboutje van het bot zuigen en de rente op 5 procent negatief zetten. Prima, maar laat echte Amsterdammers dan ook eens voor hun favoriete schilderij vreten. Ik zou zelf heel graag met de hele familie gourmetten voor Het melkmeisje van Vermeer. Naakt. Dan vindt er vanzelf, vanuit zijn eigen hoedanigheid, een nieuwe ordening plaats, waarin oud en nieuw een boeiende symbiose met elkaar aangaan of zoiets, ja weet ik veel, ik lul ook maar wat.

(…) Schele Kobie, die is dus wel Europees, maar geen banktop. Dan ben je als Amsterdammer de lul. Waarom mag die niet met een bak babi pangang saus apart voor een schilderij van Breitner zitten? Als Leipe Ruud een balletje uit eigen jus met zuur wil vreten voor het Joodse bruidje, laat hem! Leven en laten vreten!

Nico Dijkshoorn schrijft wekelijks een column voor Het Parool en spreekt zijn bijdragen ook geregeld in.

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl.

Meer over