Natascha van Weezel. Beeld Artur Krynicki
Natascha van Weezel.Beeld Artur Krynicki

Waarom ik voor een harde lockdown pleit

PlusNatascha van Weezel

Natascha van Weezel

Vrijdag moest ik naar de dokter. De metro was zo ongelooflijk druk dat ik de adem van andere reizigers in mijn nek voelde. Veel van de mensen om me heen hadden papieren tasjes bij zich waar in grote letters ‘sale’ op stond. Dat herinnerde me eraan dat het Black Friday was. Een vriendinnengroepje pronkte trots met nieuwe aanwinsten. Ze hadden flink gescoord tijdens het koopjesfestijn.

Eenmaal thuis keek ik naar de persconferentie. De nieuwe maatregelen waren al uitgelekt, dus verrassend was die niet: er kwam een avondlockdown. Ik werd een beetje melig en maakte flauwe grapjes: “We kunnen bingo gaan spelen met al die termen. Eerst was er de intelligente lockdown, daarna de volledige lockdown, later ook met avondklok en nu dus de avondlockdown. Wat zal er op de volgende kaart staan?”

Ik heb het lang ingewikkeld gevonden als men felle kritiek had op het kabinet inzake de coronacrisis. Zij doen ook gewoon hun best, dacht ik vaak. Nu de vierde golf ons overspoelt neemt mijn irritatie echter toe. Wie bedacht in september dat bijna alle maatregelen in één keer losgelaten konden worden? Had niemand de najaarsgolf kunnen zien aankomen? En waarom is alles na bijna twee jaar nog steeds zo vaag? Kortom: waar blijft de visie van het kabinet?

Voordat ‘allemansvriend’ Rutte keiharde maatregelen durft te treffen, komt hij altijd met ‘dringende adviezen’. Als je kijkt naar het torenhoge aantal positieve tests van de laatste weken, houdt ons eigenwijze volkje zich kennelijk niet voldoende aan zijn tips. Dat is niet zo gek: bij een crisis van deze omvang hebben we geen advies nodig, maar richting. Aan zijn aanbeveling over Black Friday (‘winkel zoveel mogelijk online’) hielden veel Amsterdammers zich duidelijk níet.

Dan hebben we natuurlijk ook nog Hugo de Jonge. Zoals we allemaal weten gaat hij prat op ‘poëtische’ uitspraken als: ‘Wij zijn klaar met het virus, maar het virus niet met ons’.

Een tenenkrommende zin, al heeft hij wél gelijk. Zozeer zelfs dat ik me genoodzaakt voel om een impopulaire mening te uiten: de avondlockdown is niet voldoende. Zeker als je ziet dat belangrijke operaties worden uitgesteld en er nog veel onbekend is over de nieuwe omikronvariant. Het enige wat ons op dit moment kan helpen is een harde lockdown voor een afgebakende periode van vier weken. Mét steunmaatregelen voor alle getroffenen.

Ik weet dat ik hiermee mensen tegen het zere been schop: een harde lockdown ís niet leuk. Het risico van halfslachtige maatregelen is alleen levensgroot. Voor je het weet zitten we tot diep in het voorjaar vast aan halve of hele lockdowns. Met een beetje pech inclusief avondlok. Het klinkt hard, maar laten we nu door de zure appel heen bijten. Daarna wordt alles vast weer beter.

Natascha van Weezel (1986) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl.

Meer over