Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Vrede is voor de mens een vloek

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Hoe slechter het in Oekraïne gaat, hoe meer de oorlog uit het nieuws verdwijnt. Er zijn bijna geen regeringen, grote popfestivals en belangrijke vergaderingen meer waar de Oekraïense president Volodomir Zelenski zich niet via een groot scherm heeft laten zien. De toon van zijn smeekbede (‘Meer wapens!’) wordt steeds wanhopiger, het resultaat steeds minder.

Het blijft absurd. Zelenski op Glastonbury waar hij bijna hees van het smeken, vanuit een bunker in een land dat meer en meer gebied moet prijsgeven, zijn treurige boodschap de wereld instuurt waarna er vrolijk wordt gedanst en men een pilletje slikt om vredig ‘behind the doors of perception’ te verblijven.

Intussen rijden er treinen met Oekraïense gevangenen naar Rusland waar ze in een kamp terecht komen.

Laat die zin nog even tot u doordringen: intussen rijden er treinen met Oekraïense gevangenen naar Rusland waar ze in een kamp terecht komen.

En er vallen nog steeds bommen op supermarkten, ziekenhuizen en scholen. Daar krijgen generaals en soldaten van Poetin onderscheidingen voor. Terwijl ze schuldig zijn aan misdaden. Welbewust doden ze onschuldige mensen. Je kunt ze wel zogenaamd offeren voor een hoger doel, maar je blijft dan schuldig.

Ik ben niet tegen oorlog, maar er is geen rechtvaardiging voor bijvoorbeeld het bij het volle verstand doden van kinderen.

Het is de reden waarom oorlog altijd ethisch afval veroorzaakt.

Uit schuldgevoel worden de vermoorden daarom in massagraven op geheime plekken begraven.

Een kennis van ons gelooft in God en raadt ons aan dat ook te doen. Ze laat zien hoe makkelijk ze het heeft want de Bijbel biedt een scala aan mogelijkheden om ethisch juist te handelen.

In het begin ging ik, als ongelovige, nog met haar in discussie. “Zelfs Poetin is een gelovig mens, maar toch laat hij expres clusterbommen vallen op onschuldigen en liegt dan dat het niet de bedoeling was. Hoe rottig wil je het hebben?”

Ze haalde haar schouders op.

Vrede is voor de mens een vloek. Als er niets gebeurt, denkt hij dat het leven te saai en zinloos wordt. In die vredige toestand vraagt hij zich af: is die vrede wel zo rechtvaardig? Heb ik niet recht op meer land? Hoe was dat vroeger? Moet die toestand niet terug? Worden we niet bedreigd door de democratie? Moeten we niet China imiteren? Kijk eens hoe goed het daar gaat.

Ten oorlog!

Ik weet dat in de oorlog de taal breekt. Waarheid, vrede, vrijheid lossen dan zomaar op.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over