Marcel Levi. Beeld Artur Krynicki
Marcel Levi.Beeld Artur Krynicki

Stop toch met die ellendige heidagen vol gefröbel, gezwam en slechte koffie

PlusMarcel Levi

Marcel Levi

Helaas behoort tot de onvermijdelijke en onuitroeibare relikwieën van onze kletscultuur om eens in de zoveel tijd een heidag te organiseren. Niemand lijkt aan deze immer verschrikkelijke schoolreisjes te kunnen ontkomen.

In de eerste plaats vinden deze dagen helemaal nooit plaats op de hei. Integendeel, meestal wordt een bloedeloos conferentieoord in the middle of nowhere geselecteerd of een verbouwde boerderij met nieuwe bestemming omdat de laatste koe kortgeleden aan de stikstofterreur gesneuveld is. Je wordt verwelkomd met iets dat wordt aangekondigd als koffie of cappuccino, maar het is eigenlijk slap vocht met een verkeerd smaakje uit een modieus apparaat. De lunch bestaat uit smakeloze gummiwraps met fantasieloze nepvulling en als je al het geluk hebt een broodje kaas te vinden, dan is dat in de regel door de heidagkoks verkracht door tussen de zwetende kaasplakjes verlepte blaadjes sla en waterige plakjes tomaat te proppen.

Het ergste is natuurlijk het programma van de heidag. Terwijl je plaatsneemt op een oncomfortabele zitzak zie je in de vier hoeken van het zaaltje de dreigende whiteboards al staan. Een te blijgeestige moderator begint een onsamenhangend verhaal over missie, visie en niet te vergeten het ‘hoe’ en het ‘wat’, terwijl jij je afvraagt waarom je in hemelsnaam hier beland bent. In de meest vreselijke gevallen heb je daarvoor al een zweverige mindfulness-sessie moeten overleven. En begin je je al zorgen te maken dat je vanavond de tweehonderd tijdens de dag binnenkomende e-mails ook nog moet beantwoorden.

Natuurlijk is de sessie interactief dus iedereen moet wat zeggen en de grootst mogelijke onzin wordt door de immer vrolijk kijkende moderator met stiften onleesbaar op een whiteboard genoteerd. Vervolgens gaat de kwebbelprofessor tot overmaat van ramp overal gele en groene post-its bij plakken om het kleuterschoolgevoel te completeren. Wat er vervolgens met al die volgefröbelde vellen ooit gebeurt, is volstrekt onduidelijk maar natuurlijk weten we allemaal stiekem het antwoord op die vraag.

Het ergste is natuurlijk als de heisessie bedoeld is om spanningen op de werkvloer of overkokende werkomstandigheden te bespreken. Bijna een kwart van de werkenden is niet happy op het werk. Door irritante collega’s, moeizame werkomstandigheden, niet functionerende ondersteuning of ict en slecht gedrag van leidinggevenden. En dan maar denken dat een heisessie dit kan oplossen. Ik zou me nog iets kunnen voorstellen bij een dag wat leuke dingen doen met collega’s, zodat er wat ruimte en ontspanning ontstaat om dingen op een prettige manier bespreekbaar te maken. Maar een verplichte zwamsessie met vaag geklets zal de sfeer en omstandigheden echt niet ten goede komen.

Ik hoop vurig dat de nieuwe minister van Sociale Zaken daadkrachtig de heidag wettelijk gaat verbieden. Het zal de Nederlandse arbeidsproductiviteit alsmede het werkgeluk van de gemiddelde werknemer aanzienlijk doen toenemen.

Marcel Levi is voorzitter van de raad van bestuur van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO). Daarvoor was hij ceo van University College London Hospitals en bestuursvoorzitter van het AMC. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? m.levi@parool.nl.

Meer over