Johan Fretz. Beeld Artur Krynicki
Johan Fretz.Beeld Artur Krynicki

Soundos, Jinek en het onmogelijke corset waarin de samenleving vrouwen duwt

PlusJohan Fretz

Johan Fretz

Cabaretier Soundos El Ahmadi had op Instagram verteld dat ze de dupe was geworden van keiharde zwangerschapsdiscriminatie. Een filmproductiemaatschappij had haar gepolst voor een grote rol, maar toen ze zwanger bleek, wilden ze haar niet meer hebben.

In Khalid & Sofie mocht Sjuul Paradijs er zijn mening over geven, kennelijk was hij expert op het gebied van zwangerschapsdiscriminatie (veel mannen zijn zelfbenoemd deskundige als het gaat om vrouwen). “Mevrouw schiet een beetje in de overdrive,” zei Sjuul over Soundos. Geestig om te horen van een man die als hoofdredacteur van De Telegraaf in zijn actiekrantje dagelijks als een dolle stier losging. Die voor­pagina’s maakte waarin hij deed alsof het Bevrijdingsdag was toen we 130 km per uur mochten rijden, en alsof een maatregel voor inkomensafhankelijke zorg­premies gelijkstond aan communisme (‘Marx Rutte!’). De ironie zal Sjuul zelf zijn ontgaan. Gelukkig werd hij door Roos ­Moggré goed op zijn plek gezet, al zal hij zelf na afloop heel wat appjes hebben gekregen in de trant van: ‘Geweldig gedaan, Sjuleke! Al dat ­gezeik van die hysterische wijven ook altijd!’.

In dezelfde week werd Eva Jinek weer eens flink door de mangel gehaald. Ook ik heb wel eens zeer felle kritiek geuit op de talkshowhost, maar het huidige volksgericht heeft met de ­inhoud niets meer te maken. Johan Derksen en co, die zichzelf onlangs nog cancelden en toen ont-cancelden, zijn al weken op hun pik getrapt. Waarom? Omdat Jinek aangeschoten op haar naborrel heeft geroepen dat ze Vandaag Inside van de buis had geschopt. Gewoon een geintje natuurlijk. Dat zou ze toch moeten aanspreken, de mannen die zich er telkens op voorstaan dat in hun jolige kantinesfeertje onder het mom van humor alles over iedereen gezegd moet kunnen worden. Maar voor sommige mensen gelden andere regels, stomtoevallig zijn die mensen heel vaak: vrouwen.

Door publiekelijk maar te blijven impliceren dat Jinek met haar grapje nog net niet honderd ondergedoken Oekraïners heeft aangegeven bij de Russische ambassade, kunnen de hordes misogyne hyena’s weer vrolijk losgaan op de presentatrice. En nu roepen alle zelfbenoemde media-experts met een podcast (kan iemand een vaccin uitvinden tegen mannen met een podcast? Dat is pas een pandemie) dat Jinek een ‘enorm imagoprobleem heeft’ en dat ze ‘teveel vakantie houdt’, terwijl ze in de periodes dat ze werkt elke dag een talkshow maakt en er genoeg ongetalenteerde figuren zijn die voor hetzelfde salaris maar één keer per week een of andere derderangs talentenjachtdeelnemer staan aan te kondigen in een studio vol vergane glorie. Dat Jinek in haar ‘vrije’ tijd gewoon doorwerkt, en een ­documentairereeks heeft gemaakt, doet er niet toe. Want dat heet dan weer ‘soft, sentimenteel gelul over moederschap’, aldus heel wat ­mannen én vrouwen.

We waren, kortom, weer getuige van het onmogelijke corset waarin deze samenleving vrouwen duwt. Een messcherpe interviewer zijn (de beste van Nederland)? ‘Waarom toch zo kil!?’ Een docu maken over moederschap? ‘Sentimenteel gezeik.’ Parttime werken? ‘Deeltijdprinsesje!’ Full time werken? ‘Slechte moeder!’ Zwangerschapsdiscriminatie melden? ­‘Mevrouw schiet in de overdrive.’ Ja, ik zie ook overdrive, maar niet bij de vrouwen.

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij schrijft elke zaterdag een column voor Het Parool.

Meer over