Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Praten over sancties in Europees verband is het naar elkaar toeschuiven van een hoop stront

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Wij hebben de Oekraïners geweren beloofd.Die kunnen om verschillende redenen niet meteen naar Oekraïne worden gestuurd. De Kamer moet erover praten. En er moet met die geweren geoefend worden, daar zitten allemaal diplomatieke haken en ogen aan dus dat moet in een ander land, kortom: over een maand krijgt Oekraïne die piefpafpoefers van Nederland. Over een maand!

Intussen babbelt Europa over solidariteit en sancties. Solidariteit bestaat uit woorden die je niet met acties hoeft te ondersteunen. Sancties zijn acties waarbij een offer moet worden gebracht en waarover iedereen gedwongen solidair moet zijn.

En? Is iedereen het in Europa met elkaar eens? Wil iedereen een offer brengen? Europa? De Europese Unie?

Terwijl ik dit schrijf, praten de ministers van Buitenlandse Zaken over ‘een eerste waarschuwingssanctie’. De eerste vraag die daar op tafel ligt is: wat is een kleine sanctie die als waarschuwing dient?

Ik kan nu al zeggen: kleine sancties zijn nooit indrukwekkend. Wanneer je bereid bent slachtoffers te maken, heb je al het besluit genomen dat er pijn geleden gaat worden. Kleine sancties zijn dan waardeloos.

Vervolgens komt de tweede vraag: wanneer zet je sancties in? Bij dreigende taal, bij wat beschietingen over en weer, als de grens een ­beetje wordt overschreden, bij de eerste dode, bij de tweede, de derde, bij een bomaanval, bij een aanval terwijl Rusland nog niet de oorlog heeft verklaard, bij een cyberattack? Gelooft u mij, daar kan uren over gepraat worden. Niemand weet het. Praten over sancties in Europees verband is het naar elkaar toeschuiven van een hoop stront.

Intussen speelt Poetin ons zo uit elkaar.

Men vermoedt dat hij met de Oekraïne de wurgendepythonstrategie wil toepassen en dat schijnt hem aardig te lukken. Oekraïne raakt onderling verdeeld, bedrijven trekken zich terug, de economie verslechtert met de dag. Oekraïne wacht op West-Europa, maar wij praten.

Swift – wat dat precies is, weet ik niet, maar het is een betalingssysteem dat je stop kunt zetten waardoor Rusland niet bij zijn buitenlandse roebels kan – zou een groot effect hebben.Maar dat zou ons ook raken. Het gaat om geld, nietwaar. En ‘geld geldt’ schreef een oude dichter.

We dreigen al zo lang met Swift dat Rusland al lang en breed afspraken heeft gemaakt met China. De honderden miljarden die wij Rusland straks onthouden als ze Oekraïne bezitten, kunnen ze dan van China lenen in ruil voor invloed.

In Peking lachen ze zich een bult.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over