Opinie

‘Overheid, verbied reclame voor online gokken’

Vanaf vrijdag 1 oktober is het legaal om online te gokken in Nederland. Jessica Broekhuis ziet die legalisering als iets goeds, maar waarschuwt voor kansspelreclames.

‘Reclames? Gewoon niet doen. Mensen gokken toch wel.’ Beeld Getty Images
‘Reclames? Gewoon niet doen. Mensen gokken toch wel.’Beeld Getty Images

Het is dan eindelijk zo ver, we kunnen legaal online gokken in Nederland bij tien bedrijven die daar een vergunning voor hebben gekregen van de Kansspelautoriteit (onder andere Toto en Holland Casino). De partijen die een vergunning hebben gekregen moeten zich wel aan een aantal spelregels houden.

Een greep uit de maatregelen: reclames en bonussen mogen niet gericht zijn op jongeren tot 24 jaar, kwetsbare groepen en mensen met een gokverslaving; er moet bijgehouden worden hoe vaak iemand speelt; spelers moeten daglimieten instellen en spelers kunnen (on)vrijwillig opgenomen worden in het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen.

Begrijp me goed: ik ben voor legalisering, voor een veilige speelomgeving, voor eerlijke informatie over gokken, voor een goed verslavingsbeleid. Maar als het aan mij zou liggen, werd hiervoor geen reclame gemaakt.

Ik erger me nu al maanden kapot aan de tv-commercial ‘koning Toto’. Wat mij betreft is niet oud-voetballer Wesley Sneijder, maar Mark Rutte koning Toto, want de Nederlandse Loterij (Staatsloterij, Lotto, Eurojackpot, Miljoenenspel, Lucky Day, Krasloten en Toto) is in handen van de staat. We zullen voortaan overspoeld worden met reclames van goedgekeurde online aan­bieders om toch vooral een gokje te komen wagen op hun site, maar voor jongeren, kwets­baren en mensen met een gokverslaving is het beter om deze reclames niet te zien.

Shitload aan gokreclames

Wie houdt wie nou voor de gek? Tussen 06.00 uur ­­’s ochtends en 21.00 uur ’s avonds zijn re­clames voor online gokken niet toegestaan. ­Na 21.00 uur wil branchevereniging VNLOK maximaal drie gokreclames per reclameblok. Dit geldt alleen voor commercials voor online gokken, reclames voor loterijen en fysieke casino’s kunnen daar nog bijkomen. Kom op zeg, niemand zit te wachten op een shitload aan gok­reclames. Het zou de aanbieders sieren om hierin het voortouw te nemen: gewoon niet doen. Mensen gokken toch wel.

We hebben in Nederland ruim acht miljoen recreatieve spelers (loterijen, krasloten, gokkasten, bingo, casinospelen, poker en sports betting – Jawel, dat valt allemaal onder gokken). Er zijn geen exacte cijfers over aantallen gokverslaafden bekend – hoe kan dat? – maar naar schatting zijn er 96.000 risicospelers en 80.000 probleemspelers in Nederland. Het gaat hier om 176.000 mensen met een serieus probleem. Verslaving is leed dat zich grotendeels onder de radar afspeelt door ontkenning, schaamte en stigma, maar de persoonlijke, sociale en maatschappelijke gevolgen zijn desastreus. De Nederlandse overheid is de grootste gokaanbieder (Holland Casino is een staatsdeelneming) van ons land en als het haar echt om consumentenbescherming zou gaan en niet om het spekken van de staatskas, zou ­ze gokreclames verbieden.

Verborgen verslaving

Het onderwerp gaat me aan het hart: ik ben jarenlang gokverslaafd geweest. Het was de eenzaamste en verdrietigste pe­riode uit mijn leven. Ik gokte hoofdzakelijk online (wat door het gedoogbeleid dat Nederland voerde destijds ook al kon), maar was ook met enige regelmaat in het casino te vinden. Mensen hebben mij zo vaak gevraagd: ‘Waarom stopte je daar dan niet mee?’ Nou, het antwoord is simpel: ik was verslaafd.

Een gokverslaving is in aanvang een verborgen verslaving, je ziet het niet. En er valt iets bij te winnen, dat maakt het heel spannend én gevaarlijk. Wij gokverslaafden denken elke dag dat onze big win valt. Wij vinden ook dat we daar recht op hebben. Ik nam me elke dag voor om te stoppen, want ik schaamde me kapot en voelde me de grootste loser van het Westelijk halfrond. Maar de drang om te gokken was sterker dan ikzelf. In 2010 heb ik besloten om in behandeling te gaan omdat ik wist dat ik anders dood zou gaan: zelfmoord. Een lang behandeltraject in het buitenland heeft mijn leven gered.

Af en toe flitst de gedachte nog door mijn hoofd als ik een commercial van Holland Casino zie of zo’n lokkertje van de Staatsloterijshow: het zal toch niet dat vandaag mijn lucky day is… Gelukkig vervliegt de gedachte net zo snel als zij opkwam, want ik weet uit eigen er­varing: ‘the house always wins’.

Jessica Broekhuis (1964)
Auteur, zelfstandig verslavingscounselor, en trainer en gastdocent in het onderwijs onder de vlag van haar stichting Stop Foundation.

Meer over