Opinie

Opinie: ‘Wat heeft De Pijp aan passieve avant-garde?’

De mooie woorden over broedplaats Tempel in De Pijp vallen verkeerd bij Peter Sluiter. Initiatieven voor dit gebouw uit de directe omgeving zijn gedwarsboomd, constateert hij.

Peter Sluiter
null Beeld Floris Lok
Beeld Floris Lok

In Het Parool van 2 november houdt voorzitter en cultuurwethouder Sebastiaan Capel van stadsdeel Zuid een gloedvol betoog over de nieuwe culturele broedplaats in Tempel Cinetol. Een toegankelijke, liefst wat buurtgerichte broedplaats in De Pijp, ja graag, maar Capel laat een paar stevige bezwaren van deze locatie ongenoemd. Tijdig ingediende bezwaarschriften tegen de omgevingsvergunning wachten al 8 maanden op behandeling. Inmiddels is dit prachtige voorbeeld van de nieuwe zakelijkheid in de architectuur uit 1929, gemeentelijk eigendom en Rijksmonument, van binnen flink verbouwd (dat mag op eigen risico), met medeweten van de gemeente maar zonder de verplichte, vanaf de straat zichtbare aankondiging, en in gebruik genomen.

Wat heeft de buurt aan ‘avant-garde … intrinsieke gedrevenheid … prikkeling van de geest’ ? In gesprek met geïnteresseerde buren: “Iemand uit de buurt die iets wil doen, is van harte welkom.” Kan het passiever? Voor een succesvolle buurtgerichte toneelgroep was gebruik van de broedplaats te duur.

Heeft de gemeente eerder wel goed gezocht naar passender gegadigden? Op een voorstel voor een pop-upmuseum voor beeldende kunstenaars (die zijn er veel in De Pijp) is nooit gereageerd. Een muziekgroep, met een stevige reputatie van programma’s met en voor jongeren als in onze wijk, kon de huur niet opbrengen.

Naast inhoudelijke zijn er vooral monumentale bezwaren: extra ramen, geluidswering en vooral de verhoogde vlakke vloer die bij binnenkomst het zicht belemmert en boven beduidend minder ruimte overlaat. De Monumentencommissie was eerst dan ook afwijzend over de gevolgen van die vloer voor de monumentale waarde, aangezien vanaf de begane grond de ruimtelijke beleving van de hoge kegelvorm is weggenomen. Kort daarna mocht deze ingreep opeens wel, omdat die verhoogde vloer ‘reversibel’ zou zijn. Als dat technisch klopt, is tot die tijd de aantasting van de monumentale waarde dan niet zo erg? En wie gelooft dat verwijdering later ook echt gebeurt, na een investering van een paar ton?

Bezwaarmakers kregen het dossier na veel moeite van het juridisch bureau bezwaarschriften, dat nog steeds oorverdovend stil blijft over een datum voor de wettelijk verplichte hoorzitting. En worden onze argumenten dan na verbouwing en ingebruikname naar waarde gewogen? Hoe kon de bezwaarprocedure zo versloffen, komen gelegenheidsargumenten en voldongen feiten het stadsdeel misschien wel goed uit ?

Onbehoorlijk bestuur heet dat, voorzitter Capel, u weet als ervaren politicus vast wel wat dat is.
Peter Sluiter, Amsterdam

Meer over