Opinie

Opinie: ‘Meer kansengelijkheid? Pak schoolsegregatie aan’

Om kinderen gelijke kansen te bieden, moeten we in de eerste plaats schoolsegregatie tegengaan, stelt Dieuwertje de Graaff. Daar is een structurele, brede aanpak voor nodig.

Dieuwertje de Graaff
De schoolsegregatie in Nederland is schrikbarend hoog. Beeld Ted Struwer
De schoolsegregatie in Nederland is schrikbarend hoog.Beeld Ted Struwer

Ik heb met verbazing het interview met Monique Leijgraaf gelezen in Het Parool van afgelopen weekend. Om kansengelijkheid te realiseren komt Leijgraaf met tips om eens een rekenles in de supermarkt te doen, of om meer aandacht te besteden aan de landen waar (de voorouders van) relatief kansarme kinderen vandaan komen. Mijns inziens laat zij het klinken alsof kansenongelijkheid vooral te wijten is aan ondermaatse pedagogische en didactische keuzes van individuele leerkrachten.

En dat terwijl kansenongelijkheid structurele oorzaken heeft die we als maatschappij moeten aanpakken. De schoolsegregatie in Nederland is schrikbarend hoog (hoger dan in bijvoorbeeld de Verenigde Staten) en leidt tot een tweedeling: scholen met relatief kansrijke leerlingen met theoretisch opgeleide ouders, en scholen met relatief kansarme leerlingen met praktisch opgeleide ouders.

Brede inzet

Drie keer raden welke van deze twee scholen het hardst te lijden heeft onder het lerarentekort – en welke leerlingen daardoor nóg minder kansen krijgen. Het is zeker van belang om het kind te zien, en ruimte te maken voor zijn of haar achtergrond en cultuur, zoals Leijgraaf schetst. Haar voorstellen komen op mij echter over alsof ze de ligstoelen op de Titanic wil herschikken, terwijl het schip zinkt.

Om kansengelijkheid te realiseren moeten we schoolsegregatie tegengaan, en daarvoor hebben we de inzet nodig van gemeenten, schoolbesturen en ouders. Met alleen een lesje rekenen in de supermarkt komen we er niet.

Dieuwertje de Graaff, ontwikkelaar van burgerschapsonderwijs bij bureau Common Ground

Meer over