Opinie

Opinie: ‘Laat zelf zien dat het beter kan in plaats van China te boycotten’

Van sportboycots wordt de wereld niet beter, alleen de sporters betalen de rekening. Als er morele bezwaren zijn tegen een land, dan hebben Dennis de Kool en Michel Lobzhanidze nog wel ideeën voor andere actiemiddelen.

Dennis de Kool en Michel Lobzhanidze

Op 23 januari schreef Ton van der Kroon in Het Parool dat Nederlandse sporters niet naar de Winterspelen van Peking moesten gaan. Dat ze er wel heen zijn gereisd is wat ons betreft een goede zaak.

TeamNL tijdens de slotceremonie van de Winterspelen in Peking. Beeld AFP
TeamNL tijdens de slotceremonie van de Winterspelen in Peking.Beeld AFP

Terecht constateert Ton van der Kroon dat een vergelijking met de Tweede Wereldoorlog doorgaans misplaatst of overdreven is. Desondanks legt hij een verband met de Olympische Spelen van Berlijn in 1936 die hij een groot propagandasucces voor de nazi’s noemt. Die conclusie is slechts ten dele juist. De Spelen van Berlijn werden zeker misbruikt voor propagandadoeleinden, maar uiteindelijk zette de atleet Jesse Owens met zijn sportieve topprestaties Hitler voor schut. Niet de politiek, maar de sport zegevierde.

Nederland heeft tot dusver slechts één keer de Olympische Spelen geboycot. In 1956 gingen Nederlandse sporters niet naar Melbourne, omdat Sovjettanks dat jaar Hongarije waren binnengevallen. Nederlandse sportbestuurders achtten het daarom ongewenst om tegen sporters uit de Sovjet-Unie uit te komen. Dit besluit was een menselijk drama voor Nederlandse sporters. De kans om sportief te excelleren werd hen ontnomen. Extra zuur is dat Olympische boycots ondoelmatige instrumenten van politiek protest bleken te zijn, ook tijdens de Spelen in Moskou in 1980 en Los Angeles in 1984.

Wees gastheer

Een wenkend perspectief is om de Olympische Spelen naar Nederland te halen. Zo makkelijk als het is om te wijzen naar andere landen, zo moeilijk is het om de politieke zaken zelf op orde te hebben. Als we de olympische feestjes elders zo fout vinden, dan moeten we als Nederland maar eens laten zien hoe je een feestje in nieuwe stijl organiseert. Dat is ook een morele plicht voor een land dat vanaf 1928 liever gast dan gastheer is van het belangrijkste sportevenement ter wereld.

Nederland en de EU hebben een duidelijke en consequentere visie nodig hoe met China om te gaan. Daarnaast: denk goed na voor je groen licht geeft bij het aanwijzen van de locatie voor grote sportieve evenementen. Het is verwerpelijk om daarna sporters een schuldgevoel aan te praten. Zij trainen keihard om sportief te excelleren op het belangrijkste sportpodium ter wereld. Het is misplaatst om hen te belasten met politieke aangelegenheden.

Er zijn genoeg alternatieve manieren voor politieke gezagsdragers en diplomaten om statements te maken en mensenrechtenkwesties kritisch aan de orde te stellen. En er zijn ook meer dan genoeg mogelijkheden om verantwoordelijkheden niet op anderen af te schuiven, maar zelf te nemen. Alle moraalridders kunnen zelf een duidelijk signaal afgeven door consequent geen in China geproduceerde producten meer te kopen. Een betere wereld begint bij jezelf.
Dennis de Kool (Hendrik Ido Ambacht ) en Michel Lobzhanidze (Rotterdam), bestuurskundigen en sportliefhebbers

Meer over