Opinie

Opinie: ‘Diversiteit heeft een duwtje in de rug nodig’

Zonder instrumenten als quota wordt de weg naar diversiteit en inclusie veel te lang, betoogt Alycia Colijn.

Alycia Colijn
In het nieuwe kabinet-Rutte IV zitten vier openlijke lhbti-bewindspersonen. Beeld BART MAAT/ANP
In het nieuwe kabinet-Rutte IV zitten vier openlijke lhbti-bewindspersonen.Beeld BART MAAT/ANP

‘Vrouwenquota zijn helemaal niet het antwoord op de genderongelijkheid op de arbeidsmarkt,’ zo opende Elske Doets haar opiniestuk in Het Parool op 10 januari. Mij is het echter nog nooit gelukt om de bovenste trede van de trap te bereiken, zonder de treden daarvoor te gebruiken. Dus, als een van de alumni van Elske’s Young Lady Business Academy, kan ik het niet met die stelling eens zijn.

Als we niets doen, duurt het nog bijna 136 jaar voor we globale gendergelijkheid bereiken, berekende het World Economic Forum begin vorig jaar. En alsof dit nog niet erg genoeg is, betekende dat een toename van ongeveer 36 jaar ten opzichte van het jaar ervoor, toen de schattingen nog waren dat het nog 99 jaar zou duren.

En inderdaad, quota met doelstellingen onder de 50 procent betekenen dat het pad naar topfuncties voor vrouwen smaller is dan voor mannen, een onwenselijke ontwikkeling. Helaas gaat het zonder instrumenten als quota nog veel langzamer, zo beschrijven Julia Gillard (oud-premier van Australië) en Ngozi Okonjo-Iweala (de eerste vrouwelijke en eerste Afrikaanse directeur-generaal van de World Trade Organization) in hun wetenschappelijk onderbouwde boek Women and Leadership. Voor dit boek gingen ze in gesprek met onder anderen Theresa May, Christine Lagarde, Hillary Clinton en Jacinda Ardern – toch niet bepaald het schoolvoorbeeld van deeltijdprinsesjes, zou je zeggen.

Daarnaast kunnen we de échte vruchten van diversiteit pas plukken als we daadwerkelijk divers worden. Als jonge vrouwen leren dat ze zich niet louter in een mal van lef, wilskracht een doorzettingsvermogen hoeven proppen. Als feminiene leiderschapswaarden net zo gewaardeerd worden als masculiene. En voor wie het argument dat iedereen zich thuis hoort te voelen op de werkvloer niet sterk genoeg is, wees ook menig onderzoek al uit dat dit betere bedrijfsresultaten oplevert (zoals dat van McKinsey in 2020).

Dat we een trap nodig hebben om bij ons doel te komen, geldt niet alleen voor gendergelijkheid. Black lives matter, until all lives matter equally, bijvoorbeeld. Net als dat we moeten vieren dat er afgelopen week maar liefst vier openlijke lhbti-bewindslieden aantreden in Rutte IV. Een kind dat we leren fietsen, geven we ook eerst zijwieltjes. We roepen niet: ‘We moeten er maar geen aandacht aan besteden, dan leert het dat fietsen normaal is’. We helpen het, leren met kleine stapjes, om uiteindelijk allemaal oer-Hollands op twee wielen door de regen te rollen.

Dus laten we in Nederland eens met z’n allen vierkant achter diversiteit gaan staan. Dan rollen we daarna met de wind in onze rug richting inclusie.

Alycia Colijn, Rotterdam

Meer over