Opinie

Opinie: ‘Beschouw Amsterdam niet als een consumptiegoed’

In Amsterdam wordt niet gewoond, Amsterdam wordt uitgewoond, vindt Marcel de Leeuw. Tijd om van de eerbiedwaardige 750-jarige dame te genieten, niet haar uit te buiten.

Marcel de Leeuw
Van het project Rode Loper is de Oude Turfmarkt klaar: opnieuw betegeld en autovrij gemaakt. Beeld Rink Hof
Van het project Rode Loper is de Oude Turfmarkt klaar: opnieuw betegeld en autovrij gemaakt.Beeld Rink Hof

Het is weer zover, Amsterdam. Ze moeten weer wat met je. Bouwen, bouwen, bouwen hoor ik ze roepen. Als een klein kind dat z’n Playmobil nog niet heeft opgeruimd en de bak Lego alweer heeft omgekieperd. Eindeloos praten over een brug over het IJ. Een kabelbaan! Of toch een tunnel?!

Een biomassacentrale en natuurlijk windturbines. Maar ondertussen ‘vergeten’ om honderdduizend, voornamelijk sociale huurwoningen fatsoenlijk te isoleren. Nauwelijks handhaven (telefoon in het verkeer), behalve als een groepje dappere krakers de vinger feilloos op de zere plek legt – wonen is onbetaalbaar geworden! – dan rukt de ME uit. Onze bestuurders, ze doen vast hun best. Dat voordeel van de twijfel geven we ze. Maar ze missen gogme.

Godskolere, Amsterdam. We kunnen de vraag beter omdraaien: wat moet jij, eerbiedwaardige, bijna 750-jarige schoonheid, toch met ons?! Want zie ze toch eens gaan, in hun eeuwige haast, met een noodgang door de stad. In hun potsierlijke SUV’s, hun elektrisch aangedreven superbikes en hun scootertjes, niet zelden met zo’n vierkante doos op de rug geplakt, want er is weer massaal eten besteld. Geen tijd voor boodschappen, netflixen moeten we. En onze mobieltjes checken.

Iedereen wil hier wonen, maar ze lijken je steeds minder te zien, Amsterdam. Daarom nu, op deze plaats een klein pleidooi voor onthaasting. Want je bent goed zoals je bent, Amsterdam.

Laten we iets meer tijd voor je nemen. En je ruimte geven.

Een goed beginnetje lijkt me rust binnen de ring. Waarom nou niet het autoverkeer laten aan hen die echt niet zonder een auto kunnen? Geef onze oudjes die slecht ter been zijn ruim baan, onze loodgieters, de ambulance en de leveranciers (ik vergeet een paar categorieën, ik weet het) en laten we zelf, de particuliere rijders de overstap maken naar de elektrische deelauto. Dan denk ik dat we minimaal driekwart van de auto’s weg kunnen doen.

Om John F. Kennedy te parafraseren: ‘Don’t ask what your city can do for you, ask what you can do for your city!’ Zo simpel is het toch? We kunnen er een klein bos voor terug planten. Stel je toch eens voor, Amsterdammers, hoe die prachtstad van ons er dan uit zou kunnen zien!

Laten we Amsterdam nu eens beschouwen als een van onze beste vrienden. Die laat je toch niet over aan partijen, al dan niet politiek, die de stad beschouwen als een consumptiegoed, naar hartelust te exploiteren ten dienste van onze onmiddellijke behoeftebevrediging?! We hebben ze helemaal niet nodig, al die grote durfkapitalisten, de huisjesmelkers, die eindeloze serie toeristenwinkeltjes, de flitsbezorgers. (En ja, ook nu mis ik er weer een aantal.)

Dus. Goede Amsterdammers, geef die stad wat ze verdient. Je zult er plezier aan beleven!

Marcel de Leeuw, Amsterdam flinkervleugel@gmail.com