Opinie

Opinie: ‘Attje, Jesse, Lilian: ons geduld met jullie is op’

Het is tijd om een einde te maken aan de progressieve versnippering, schrijft Ludo Grégoire. Hij weet ook al wie die gefuseerde linkse partij zou moeten leiden.

Ludo Grégoire
PvdA-fractievoorzitter Attje Kuiken en GroenLinks-fractievoorzitter Jesse Klaver tijdens een debat in de Tweede Kamer. Beeld JERRY LAMPEN/ANP
PvdA-fractievoorzitter Attje Kuiken en GroenLinks-fractievoorzitter Jesse Klaver tijdens een debat in de Tweede Kamer.Beeld JERRY LAMPEN/ANP

Het begint met een T…

Mijn oproep aan linkse leiders (29/4) riep volop volkse bijval op: ‘Denk ook aan de huurproblematiek! Aan de idiotie van kinderbijslag voor bovenmodaal! Aan het echec van de participatiewet! Aan dat zuidas-gesjoemel! Aan de mislukte privatiseringen! Aan de vogelvrijheid op de arbeidsmarkt! Aan de aardbevingsschade en het toeslagenschandaal!’

Tekenend voor hun huidige comateuze toestand was de oorverdovende stilte bij de linkse partijtoppen. Wel konden we in alle kranten lezen dat Esther-Mirjam Sent (PvdA-voorzitter) ‘in rustig tempo de leden gaat raadplegen over al dan niet fuseren op links.’ Gaap, gaap; klinkt als de PPN, de Partij van Pappen en Nathouden.

Aan mij werd gevraagd: wat bedoel je met ‘Leiders, spring over je eigen schaduw en die van twijfelende leden heen?’ Wat ik bedoel, is dat bij charismatische leiders het ego ondergeschikt is aan de gestelde doelen: Yes we can en Wir schaffen das. Dat je de achterban inspireert, overtuigt, enthousiasmeert en vraagt om risico’s te nemen. Leg uit dat verschillen in progressiviteit mogen, maar in gezamenlijkheid voor het hogere doel: de macht om te veranderen ten goede.

Inhaalslagen

Dus Attje, Jesse, Lilian: ons geduld met jullie is op! Wat heeft ons land die progressieve versnippering opgeleverd? Van Eerlijk&Groen wordt iederéén beter en gelukkiger. En daarbij hoef je niet eens aan de 70 procent meer-dan-nodig-verdieners te vragen om ‘in te leveren’. Wanneer hun koopkracht in de komende jaren ‘pas op de plaats maakt’, kan de koopkracht van de 30 procent eigenlijk-te-weinig-verdieners gemakkelijk de nodige inhaalslagen maken, gegeven de gemiddelde welvaartsgroei. En er zijn in Nederland volop veelvinkers (zoals ik) die in staat én in solidariteit bereid zijn om meer inkomsten- en vermogensbelasting te betalen dan ze nu doen.

‘Hooguit tien programmathema’s in vijf A4-tjes?’ Jazeker, minder is meer. Put uit de gigantische ideeënrijkdom en de zeggingskracht van Rutger – deugt – Bregman, van Jesse – zo niet bedoeld – Frederik, van Coen – CPB – Teulings, van Sander – 17 miljoen wachtenden – Heijne. En vergeet vooral niet Pieter – minstens twintig zetels – Omtzigt uit te nodigen.

Tegen de vrienden van de SP zeg ik: jullie Sociale Peper is al decennialang inderdaad een machteloze tomaat, jullie standpunt over Europa is ingehaald door de klinkende overwinning van de sociaaldemocraten bij de laatste EU-verkiezingen. Prima om een minder liberale koers in Europa te bepleiten maar bínnen de sociaaldemocratische familie.

Tegen alle huidige linkse leiders zeg ik: vraag unaniem het stemmenkanon met bewezen visie, daad- en campagnekracht. Iedereen op links weet wie: het begint met een T en het eindigt op immermans. Van bewezen groen-sociaaldemocratischer snit vind je ze niet. Een zwaargewicht, zonder bijbedoelingen. En zonder affairerugzak. Ga nu eens eindelijk voor recht voor z’n raap in plaats van dat halfbakken gedoe.

I’m as mad as hell and I’m not going to take it anymore! (Network, 1976). Terugkijken!

Ludo Grégoire (70, jurist staats- en bestuursrecht), Leiden

Meer over