null Beeld Sjoukje Bierma
Beeld Sjoukje Bierma

Op een dag wordt Robs varken gestolen

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Ik wilde naar het Rijksmuseum om de achterkant van De Nachtwacht te gaan bekijken.

Er gaat een grote aantrekkingskracht uit van de achterkant van schilderijen. Het zijn van die plekken waar je nooit komt.

De achterkant van De Nachtwacht.

Ik verwachtte geheimen.

Maar in de krant las ik dat het niet erg spectaculair was, ‘want het spieraam en het doek aan de achterzijde stammen uit 1975, toen de laatste restauratie aan het schilderij werden uitgevoerd. Toen werd een extra doek, een steundoek, tegen de achterzijde geplakt’.

Daar spatte de verwachting uiteen.

Dan maar naar de film.

Pig.

Met Nicolas Cage.

Nicolas Cage. Je hebt fans en haters.

Ik ben een fan. (Matchstick Men, The Weather Man, die zuiplap in Las Vegas. En laten we de macho met-één-arm-opdrukscène uit het begin van Red Rock West niet vergeten.)

In Pig schijnt hij een van zijn beste rollen te spelen.

Dat moest ik zien.

Cage is in Pig een teruggetrokken, verwaarloosde man met baard die in de bossen leeft en met behulp van een varken truffels zoekt. We zien deze Rob in het begin van de film een truffel opgraven.

Weer die truffels. Het was de tweede film met truffels in korte tijd. Eerder was ik al naar The Truffle Hunters geweest. Over Italiaanse mannen op leeftijd die met hun honden op truffels jagen.

Prachtige documentaire, schitterende bossen. De oude Aurelio met zijn hond Birba! (Birba mag gewoon op tafel tijdens het eten!) Het gaat natuurlijk over vrijheid, over weg van huis zijn en door de bossen struinen met je hond waar je alles tegen kunt zeggen en die geen weerwoord heeft.

Terug naar Pig. Rob was ooit iemand, maar nu woont hij in een krakkemikkige hut, en wast hij zich niet. Als hij naar bed gaat, houdt hij zijn lange ondergoed aan. Lang, spierwit ondergoed dat we kennen uit Lucky Luke-strips. Alleen is zijn ondergoed groezelig, zoals alles aan Rob groezelig is.

We zien, om het maar even zo te zeggen, de achterkant van Rob.

Interessant.

Op een dag wordt zijn varken gestolen.

Intens verdriet bij Rob, want dat varken dat ook nimmer iets terugzei was zijn enige vriend. (In The Truffle Hunters verliest een man zijn hond die vergiftigd vlees heeft gegeten. Bijna traantjes.)

Dat kan Rob er dus niet bijhebben, en om Sailor Ripley (Cage) uit Wild at Heart te parafraseren: “This is a pig! And for me it’s a symbol of my individuality, and my belief... in personal freedom.”

Met Rob gaan we op zoek naar dat varken. En naar zijn voorkant, zijn geheimen, want ooit was Rob een gevierd iemand.

Nicolas Cage speelt geweldig. Hij deed mij erg aan de schrijver A.L. Snijders denken, met al dat haar.

Voor de haters: die baard bedekt in zijn geheel dat gladjakkersgezicht dat Cage ook heeft. Je ziet bijna niet dat het Nicolas Cage is. Scheelt toch weer.

Nou, dat waren twee schitterende films over truffels.

En ik hou niet eens van truffels.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over