Patrick Meershoek. Beeld Artur Krynicki
Patrick Meershoek.Beeld Artur Krynicki

Mijn artikel over Lubach, een vagina én een gekookt ei wordt een klapper

PlusPatrick Meershoek

Patrick Meershoek

In het archief vond ik een primitief lezersonderzoek uit de jaren zeventig. Een van de opvallende uitkomsten was dat 37 procent van de gezinnen waar de krant werd bezorgd, in het bezit was van een grasmaaier. Mijn gedachten gingen uit naar de ongelukkige collega die op basis van het onderzoek indertijd opdracht had gekregen een stuk over grasmaaiers te schrijven, want zo werkt dat met lezersonderzoeken, die worden niet voor niets gehouden.

Tegenwoordig weten we nog heel veel meer over onze lezers, met dank aan de digitalisering. We weten precies naar welke onderwerpen de belangstelling wel en niet uitgaat en of een artikel tot de laatste regel met smaak wordt verorberd of na twee alinea’s verveeld wordt weggeklikt. De digitale consument beslist in een paar tellen of een onderwerp de moeite van het lezen waard is en dus het is zaak hem meteen bij de lurven te grijpen en niet meer los te laten.

Er is een aantal vaste thema's dat kan rekenen op een grote belangstelling. De misdaad, de woningmarkt en het virus natuurlijk, maar ook het menselijke lief en leed waarbij het voor de waardering van de lezer weinig uitmaakt of de geportretteerde zojuist de loterij heeft gewonnen of zijn woning in vlammen heeft zien opgaan. En alleen al het noemen van de naam van Matthijs van Nieuwkerk, Arjen Lubach of Humberto Tan is voldoende voor een prima score.

Af en toe zijn er verrassingen. Een verhaal over de herontdekking van de vagina onder leiding van de vaginacoach bleek een schot in de roos, terwijl de lijst met best gelezen stukken ook langdurig werd aangevoerd door een artikel over het perfect gekookte ei. Het onderstreept dat de digitale lezer over een brede belangstelling beschikt en verder niet te beroerd is om in slaapkamer en keuken de handjes te laten wapperen.

De artikelen die goed gelezen worden én goed gewaardeerd krijgen een plek in het gouden kwadrant, zoals dat binnen het bedrijf wordt genoemd. Het is goed voor de lezer, goed voor de krant en goed voor de schrijver. De stukken die nauwelijks aandacht krijgen, belanden in de kelder. Dat is geen gezellige mancave met een oude bank, een televisie en een tafelkoelkast, maar een vochtige kerker waar de verantwoordelijke auteur in het duister zijn zonden overdenkt.

De soep wordt bij ons niet al te heet gegeten en de kijkcijfers dienen vooral ter inspiratie, maar toch gaat er ongemerkt een zekere invloed van uit. Zelf zit ik al weken te vlassen op een stuk waarin én Arjen Lubach én een vagina én een gekookt ei voorkomen. Ik heb het nog niet rond, maar als het lukt, ben ik op voorhand verzekerd van een geweldige klapper. De collega’s zullen elkaar aanstoten en fluisteren: kijk, daar gaat de koning van het gouden kwadrant.

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool en schrijft elke woensdag een column. Lees alle columns hier terug.

Reageren? patrick@parool.nl.

Meer over