Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

‘Met beïnvloeden bedoelt men dat je armer gaat worden’

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

In het café – ergens in Lazio – wilde ik naar de wedstrijd Schotland - Oekraïne kijken. Maar iedereen keek, uiteraard, naar Italië - Argentinië, La Finalissima, tussen de kampioenen van Europa en Zuid - Amerika. Italië verloor met 3-0. Het café liep leeg. We kregen nog een staartje Schotland - Oekraïne.

De vijf resterende bezoekers zijn voor Oekraïne. Het gesprek gaat al snel over de oorlog.

Een man komt met oplossingen.

“Waarom schieten ze die Poetin niet dood? En waarom plegen ze geen aanslagen in Moskou? Ze kunnen toch het Kremlin opblazen. Gewoon een auto vol springstof het Rode Plein op sturen…”

Een leeftijdgenoot mengt zich in het gesprek.

“Poetin is allang dood,” weet hij. “Wat wij zien is een dubbelganger, aangestuurd door de Opperste Sovjet.” Mijn Italiaans is te slecht om me in dit gesprek te mengen. Ik knik stom. We kunnen wel tv, Twitter, Facebook, Instagram en TikTok hebben waardoor je goed geïnformeerd kunt raken, maar we vinden leugens leuker. Dat komt door de wet van het sterke verhaal. Een sterk verhaal is niet alleen prettiger om te vertellen, maar de absurditeit sterkt de wil om het te geloven. En dus gelooft men het tegen beter weten in. Poetin leeft en is niet ziek, is een slechtere vertelling dan: “Poetin heeft nooit bestaan maar is een door de Chinezen ontwikkelde robot.” Iedereen luistert naar je als je zoiets beweert. Je boekt er succes mee. Je hebt veel meer stof tot discussie. In ‘belachelijk’ zit niet voor niets ‘lachen.’

Als Oekraïne de wedstrijd gewonnen heeft, is men tevreden maar niet blij. De overwinning wordt gegund. De televisie gaat ook meteen uit.

‘’Elke dag zeggen ze dat die oorlog in Oekraïne ons leven gaat beïnvloeden. Maar ik weet: als je het woord beïnvloeden hoort, bedoelt men dat je armer gaat worden. Oekraïne gaat armer worden, Rusland wordt armer, wij worden armer. Iedereen. En dat is goed,” zegt de man van de oplossingen.

“Waarom?”

“Waar moeten de rijken hun geld aan uitgeven als er niks meer is? Laat de rijken maar opdraaien voor deze oorlog.”

Hij kijkt mij bijna woedend aan.

“Ik vind het jammer,” zegt de man, “dat de Russen tegen de Oekraïners vechten. Ik had liever gezien dat de armen tegen de rijken gingen knokken. Dat is de echte, eeuwige strijd. Dan had ik me bij de armen aangesloten. Vol hartstocht, want de armen winnen altijd van de rijken. We zijn met meer!”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over