Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

In de verpleeghuizen eten ze vandaag gebakken peren

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

De bezettingsmacht die corona heet verlaat het land met tegenzin en wij mogen weer uit onze schuilkelders komen.

Er is door de Onderzoeksraad voor Veiligheid al een eerste evaluatie geschreven, dus de wraak kan beginnen.

Wraak?

Ja, we hebben allemaal wel iets te wraken. Ouders die hun grootouders niet in de verpleeghuizen konden bezoeken, ondernemers die niet konden ondernemen, kinderen die niet naar school konden – geen betere voedingsbodem voor vergelding dan een crisis.

Iets over wraak: wraak kan leiden tot wraakobesitas, want je wil er steeds meer van omdat het nooit genoeg is.

Wraak eet je met een mes en pistool. Het smaakt zoeter dan suiker. Het smaakt naar gif, is uit gif ontstaan en is gif voor alle partijen.

Stel iemand voor de keuze: wraak of eten, dan kiest hij voor wraak, want hij wil het liefst de dode vijand in kleine stukjes opeten zodat er veel te snijden valt.

En wraak die niet genomen kan worden leidt tot allerhande frustraties.

Je weet nu al dat niet op iedere schuldige wraak genomen kan worden.

Als argument zal gegeven worden dat het land door moet, dat zo’n rapport ook maar een visie is met onvolkomenheden, dat wraak niet hoort. Schuldigen zullen worden weggepromoveerd; de grote leiders kennen namelijk de belangrijkste smoezen en de slimste sluiproutes.

Als De Jonge morgen uit het kabinet moet verdwijnen – ze laten hem trouwens gewoon garen – dan heeft hij overmorgen een mooie baan. Dat is misschien een kleingeestig cliché om op te schrijven, maar een bittere waarheid; een les die we hebben geleerd uit andere crises.

Ik ga straks genieten van ieders verdediging.

Leden van het OMT die in talkshows komen en daar beweren dat ze echt niet te vaak in talkshows zaten (zoals het rapport beweert), maar dat ze het als hun taak zagen om de mensen goed voor te lichten, Hugo de Jonge die komt vertellen dat de Onderzoeksraad te weinig oog had ‘voor het hele plaatje’, het RIVM dat gaat beweren dat er altijd verschillende scenario’s worden gemaakt en dat dat niet betekent dat ze van tevoren een te optimistisch of pessimistisch beeld hebben gegeven.

In kauwgomzinnen zal de crisis worden gerelativeerd waarna hij door de tijd wordt verdund.

De kransen voor de slachtoffers worden daarom pas na geruime tijd gelegd.

Achteraf blijkt een crisis een wedstrijd die iedereen heeft verloren.

In de verpleeghuizen eten ze vandaag gebakken peren.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over