Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Ik zou genieten als de boevenwagen Gideon en Thierry komt ophalen

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Dat ik met grote aandacht Rutte zal volgen, omdat ik het onbegrijpelijk vind dat deze met snot ingesmeerde hypocriete gladde aal die grossierde in rampen en leed mag doorgaan als minister-president.

Zo waarlijk beloof ik het.

Dat ik de weliswaar walgelijk bedreigde Kaag meer dan kritisch zal volgen, omdat ik haar wantrouw wanneer ze met haar zwierige sluier van macht waaronder zij zich verbergt zich constant beroept op fatsoen. Haar fatsoen drukt uit: ik heb gelijk, u niet!

Dat beloof ik almachtig.

Dat ik, ondanks mijn medelijden met de arme man die constant op zoek is naar zijn ego, Hugo de Jonge onder het vergrootglas zal houden, omdat ik de vrees heb dat zijn beleid scherven en andere rommel veroorzaakt.

God allemachtig, wat beloof ik dat.

Dat ik de koning zal proberen te overtuigen de monarchie op te geven aangezien het een onmenselijk en ondemocratisch instituut is wat hij zijn dochters niet mag aandoen.

Zo Almachtige, dit beloof ik ook waarlijk en verklarend.

Dat ik de uitspraak ‘woorden doen er toe!’ ­tamelijk goedkoop vind en me er op mijn manier aan zal houden. Wie die uitspraak doet, spreekt meestal niet de taal van de mensen tot wie die is gericht. Natuurlijk doen woorden er toe, maar ze worden steeds vuiler en gemener, maar ook welgemeender als degenen voor wie ze bedoeld zijn keer op keer niet worden gehoord. Grof schelden is dan een tamelijk onschuldig wapen.

Dat beloof ik van harte waarlijk allemachtig.

Dat ik me werkelijk een bult zal lachen als onze dansende duivel Engel achter slot en grendel verdwijnt. Ofschoon ik meen dat alles mag worden gezegd (dus ook het belachelijke ‘er komen tribunalen!’) zou ik ook genieten als de boevenwagen Pepijn, Gideon en Thierry komt ophalen om ze voor een tribunaal te slepen, hoewel ik het dan voor ze zal opnemen. Die gedachte is net zoiets als genieten van veel en vet eten. Dat is slecht voor je, maar je zou niet willen dat je het nooit meer kon eten, snapt u wel?

Dat beloof ik niet van harte, want ik heb ook mijn zwakke momenten God, zo verklaar ik.

Dat ik zal ijveren, al weet ik niet hoe, voor eens iets anders dan die stomme en nietszeggende bordesfoto. Huur daar nou eens een mooie kunstfotograaf voor in.

Dit alles beloof ik met één hand op mijn hart en twee vingers in mijn achterwerk.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over