Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Ik zie, voel en hoor storm

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

‘Zo, Holman... Nog steeds bang voor een wereldoorlog?”

De vervelende buurtgenoot die ik altijd lachend aantref, vindt z’n vraag weer bijzonder leuk.

“Hahaha,” lach ik laf mee, “valt wel mee hoor.” Ik zwaai met mijn boodschappentas en loop snel door.

Is het paranoïde van mij dat ik alom de perfecte storm zie? Waar ik ook in de actualiteit prik, zie, hoor en voel ik storm.

Hitte, geen water in de Rijn, dus geen boten met producten, dus stijgende prijzen, dus sociale onrust, dus opstanden... Ik hoorde ook dat de droogte van de Rijn leidt tot te weinig koelwater voor de Duitse kernreactoren. Dus geen Duitse energie, dus moet er weer in Groningen worden geboord, dus opstand, dus...

Een mitrailleurvuur van ‘dussen’.

Ik prik m’n vinger ergens anders in. Trump die geheime dossiers achterhoudt, dus Republikeinen en Democraten nog bozer op elkaar, dus een nog zwakker Amerika, dus China voelt zich sterker worden, dan gaat Pelosi naar Taiwan… Dus, dus, dus. Ik hoor de lege hulzen op de grond kletteren.

Ik kom steeds uit op wereldoorlog.

Misschien volgt het een niet eens uit het ander. Maar de kans dat er fouten worden gemaakt met verschrikkelijke consequenties, wordt groter. Straks wordt er ergens weer zomaar een Frans Ferdinand doodgeschoten, waardoor destijds de Eerste Wereldoorlog begon, en vinden we dat we zoiets niet op ons moeten laten zitten. De volksdruk wordt dan te groot.

Asielstromen, onhaalbare klimaatdoelstellingen, oprukkende zee-en hittegolven, welbewuste desinformatie, boerenopstanden, nieuwe virussen, sterkere oudere virussen, minder zorg, minder geld…

En nog steeds die oorlog tussen Rusland en Oekraïne op de achtergrond. Je hoopt op Annie Schmidts vogel Bisbisbis ‘waar iedereen zo bang voor is’ en die vervelende kinderen meeneemt naar een onbekend eiland tot ze zich weer kunnen gedragen.

Waren mensen maar bang voor Bisbisbis. Maar nee. Ze bestoken zelfs kerncentrales en hopen, lijkt het, op een vuile kernbom.

Bisbisbis ligt vermoedelijk uitgeput op z’n eigen overbevolkte eiland.

Vervelende buurtgenoot zit weer gezellig op een terras bijzonder vrolijk te zijn. Dat opgeruimde gezicht… Waar koop je zo’n goed humeur? Niet in de winkel waar ik net mijn boodschappen heb gedaan en de prijzen mijn humeur beslist niet hebben verbeterd.

Niets deert hem omdat hij niets weet. ‘Wie kennis vermeerdert, vermeerdert smart,’ zegt Prediker.

De perfecte storm duurt maar voort.

Thuis ligt een ansichtkaart uit Spanje.

‘Het is hier een hel! Al drie maanden geen regen gevallen.’

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.