null Beeld Sjoukje Bierma
Beeld Sjoukje Bierma

Ik liet de tijd door mijn vingers glippen. Clint kwam op, ik ging af

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Clint is in de stad.

Al een tijdje.

Ook zo’n man die al mijn hele leven met me oploopt. In het jaar dat ik de katoenen luiers begon te bevuilen, speelde hij de ‘Man zonder naam’ in The Good, the Bad and the Ugly. (Neil Young, ook al zo’n grote broer. Toen ik naar de kleuterschool ging, bracht hij het album After the Gold Rush uit.)

Ik heb hem nog niet gezien, Clint, in Cry Macho.

Ik ben al een paar keer langzaam langs City gefietst. Ik stopte niet.

De film kreeg namelijk niet zulke goede recensies.

‘Een matige zwanenzang,’ las ik in een krant. Alsof hij al is afgeschreven, alsof dit de laatste film zou zijn waarin we Clint aan het werk kunnen zien.

En alsof je je iets moet aantrekken van filmcritici. (Eén keer, na hielenlikkende lofredes, naar een film van Wes Anderson geweest. Ze moesten me wakker schudden.)

Blijf van mijn Clint af!

Maar de twijfel was al gezaaid.

In City heb ik Clint zien schitteren in de western Unforgiven, ergens boven in een kleine zaal. Ik was met de roodharige zus van een ex, wier man in de gevangenis zat. Tijdens de film schreeuwde ze voortdurend ‘Yiháááááá!!’

Na afloop liepen we het Leidseplein op en wilden we onze paarden losmaken.

Clint in Unforgiven.

Die Clint heb ik voor ogen als ik lees dat hij in Cry Macho een cowboy speelt.

Maar dat is 29 jaar geleden. In het jaar dat Neil Young met het fraaie Harvest Moon kwam.

Stram, werd hij in de krant genoemd. Oké, hij is 91, dan kraken je knieën. En ‘het echte vuur’ ontbreekt. Geen reden, zo lijkt het dus, om luidkeels ‘yiháááááá!!’ te schreeuwen.

Million Dollar Baby was de laatste Clint die ik in de bioscoop zag (schitterende rol van Hilary Swank, die daar een Oscar voor kreeg). The Mule de laatste op Netflix. Hij speelde een breekbare oude man, maar eigenlijk vooral zichzelf.

Cry Macho. Clint op het grote doek. Is dit dan misschien toch de laatste keer dat ik hem in de bioscoop kan zien?

Al die mensen die naar het Olympisch Stadion gingen voor de afscheidswedstrijd van Johan Cruijff tegen Bayern München. Om hem nog een laatste keer te zien spelen.

(Wat er gebeurde? De term koude kermis is wat dit betreft een eufemisme. Zwanenzang ook.)

Ik ben van mijn fiets gestapt.

Ik heb voor City gestaan.

Ruimschoots op tijd.

Maar ik liet de tijd door mijn vingers glippen. Ik durfde niet naar binnen.

Clint kwam op, ik ging af.

En nu, daar kwam ik zojuist achter, is het te laat, want vanaf vandaag is de film niet meer in de bioscoop te zien.

Clint was in Amsterdam.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over