Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Ik haal wel wat op de zwarte markt als ik mijn biefstukje mis

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Klimaat is de onbekende god aan wie we moeten offeren. Niet in die god geloven is taboe. (“Kijk toch om je heen, al die overstromingen, dat gloeiend hete weer en die tropische dieren die al door onze straten lopen.”) Ook taboe is het voorstel om te propageren dat men minder kinderen moet maken, want mensen zijn uiteindelijk de grootste veroorzakers van de uitputting van onze planeet waardoor god Klimaat toornig wordt.

Tevens is het taboe om onder de aandacht te brengen dat we zo snel als we kunnen een aantal kerncentrales moeten bouwen.

Wanneer ik weleens met een godvrezende discussieer, schijn ik altijd ongelijk te hebben. (“En waar moeten we dan heen met dat kernafval? Of denk jij nog steeds dat we dat de ruimte in kunnen schieten?” Ja, eerlijk gezegd.)

Al met al laat ik het klimaat langs me heen woeden. (“En je kleinkinderen dan? Denk je daar dan niet aan?” Ja, daar denk ik aan.) Dus ik gedraag me als een ouderwetse man die, na een dag hard werken, thuis komt en pas aan tafel weet wat moeder heeft gekookt en wat dat heeft gekost. Ik wacht wel af wat er aan klimaatgerechten uit de keuken komt, en dat slik ik dan.

Minder vlees eten? Goed, moeder.

Minder autorijden? Goed moeder.

In een elektrische auto? Goed moeder.

En een waterpomp? Is ook goed, moeder. En geen Tata Steel, veestapel, gas, boeren, varkens, koeien en kippen? Is allemaal goed moeder, al ben ik het er niet mee eens. Ik haal wel wat op de zwarte markt als ik mijn biefstukje mis.

Kortom, ik doe alles wat moeder zegt als ik zelf maar niet over het klimaat hoef na te denken. Ik weet nou al dat een deel van de maatregelen uitstekend zal zijn en een ander deel totaal overbodig. Dat zijn meestal de duurste.

En ik vraag me af wat de god Klimaat onderneemt tegen China. De Grote Roerganger wil voorlopig nog even doorgaan met uitstoten, terwijl hij de grootste vervuiler is.

Waarom blijven we dan handel drijven met China? Als wij niks meer kopen dat ‘Made in China’ is, worden wij én zij gezonder.

Win-win op z’n Europees. Dus gaat het niet door.

We durven niets tegen China te doen.

De oorlog om het behoud van een goed klimaat zal de geschiedenis ingaan als de saaiste oorlog ooit met misschien de grootste schade en de meeste slachtoffers.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over