Tinkebell. Beeld Artur Krynicki
Tinkebell.Beeld Artur Krynicki

Ik ben boos, nee, woedend en dat al weken

PlusTinkebell

Tinkebell

Natuurlijk, ik had het heus zelf ook door. Misschien nog niet tijdens de eerste regels, maar zo’n beetje op twee derde van mijn stuk voegde ik niet voor niets de zin ‘Maar even, voor wie denkt, wat een zure kutcolumn en wat kan het die Tink nou schelen wanneer Max van Ida een smoothie mag?’ toe.

Mijn goede vriendin Ellen, aan wie ik altijd al mijn epistels voordraag voor ik ze naar de redactie stuur en van wie ik weet dat ze mij, na zichzelf, de allerbeste columnist in dit universum vindt, vond ondanks die naar mijn idee best zelfrelativerende zin, ook dat dit voor mijn doen wat gemeen was.

Mijn weerwoord was dat ze dat vast zo vond doordat ze momenteel erg ziek is van de corona en nu logischerwijs overgevoelig voor onaardigheden en dat het dús aan haar lag en niet aan mijn heus best terecht kritische schrijven.

Enfin. Dat was natuurlijk niet zo. Dat wist ik ook wel. Ik had alleen volstrekt geen zin om nu iets anders te schrijven. Want ik was boos. Wat zeg ik: ik ben al weken wóedend.

Zodra ik ’s morgens vanuit mijn bed de vogels in mijn tuin hoor fluiten, begin ik al te vloeken. Stampvoetend en met deuren slaand ga ik naar de wc. In mijn studio – waar ik al weken weinig anders doe dan dagen achtereen fijnstof extraheren uit Wijk aan Zee’s duinzand – staat de versterker op het hoogste volume en schreeuw ik zo hard ik kan met de muziek mee terwijl ik als een woeste bezetene met een magneet door de Tata Steelrotzooi ga.

In de metro probeer ik het niet te erg te laten blijken door oogcontact met andere passagiers te vermijden, maar kennelijk straalt alles in mij uit dat je beter niet in mijn aura komt, want er is de hele tijd, een flinke cirkel ruimte om me heen waar geen mens durft te komen.

Terecht overigens, want, ik bijt je kop van je romp. Althans, dat is wat door mijn hoofd gaat.

Heb ik redenen om zo kwaad te zijn? Ja.

Kan ik daar dan niet een leuke column over schrijven? Nee. Niet echt.

Laat ik zeggen: het onderzoek dat nu wordt uitgevoerd in opdracht van het PvdA-bestuur (en alles eromheen) naar ene meneer je weet wel, is nogal een moodkiller. En iets totaal anders, maar ook hier word ik geacht mijn mond nog even te houden. De politie is je beste vriend, maar het systeem waarin de politie functioneert is totaal kut en uitgekleed.

Dus moesten Ida en Max het ontzien in de column die ik oorspronkelijk schreef. Gelukkig, terecht ook, belde mijn redactiechef me net voor de deadline van deze krant. En tel ik nu tot tien.

Tinkebell schrijft elke week een column in Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Meer over