Paul Vugts. Beeld Artur Krynicki
Paul Vugts.Beeld Artur Krynicki

Hoe kan de overheid nú pas inzien dat de bovenwereld goede beveiliging vereist?

PlusPaul Vugts

Paul Vugts

Zoals ik hier eerder schreef, liep ik van het voorjaar tot in oktober met buikpijn rond met nieuws dat we niet op een verantwoorde manier konden brengen. In een notendop: de gevreesde Ridouan Taghi communiceerde vanuit de Extra Beveiligde Inrichting (EBI) in Vught al sinds maart vrijelijk met de buitenwereld via zijn neef Youssef Taghi, die advocaat is. Ze konden volledig vertrouwelijk overleggen. Taghi had vanuit de zwaarst beveiligde gevangenis dus een open lijn naar buiten.

Breed leefde de vrees dat na Reduan B., de broer van de kroongetuige, diens advocaat Derk Wiersum en vertrouwensman Peter R. de Vries nóg een keurige bovenwereldspeler in de periferie van Taghi en het liquidatieproces Marengo vermoord zou worden. De zorgen om naasten van de kroongetuige, rechters, officieren van justitie, advocaten en anderen onder wie ook misdaadjournalisten, waren enorm.

We hadden het schandaal samen met vier andere media noodgedwongen geheim gehouden tot een arrestatieteam Youssef begin oktober in de EBI oppakte. Justitie zag na een afluisteroperatie dan toch voldoende aanwijzingen dat de Taghi’s zware misdrijven beraamden, waaronder een uitbraak met grof geweld waartoe de twee naar adresgegevens van gevangenispersoneel leken te hebben gezocht.

Deze week meldden we dat het specifiek gaat om vier leidinggevenden van de EBI, die inmiddels in zware beveiliging leven.

Hoewel gevangenispersoneel al jaren waarschuwde voor de risico’s van omgang met de gevaarlijkste gedetineerden, had de overheid dat nooit hoog opgenomen. Terwijl anderen zwaar werden beschermd, van rechters, aanklagers en de advocaten van de kroongetuigen tot sommige misdaadjournalisten (onder wie ikzelf een tijd).

Leiders van gevangenissen waarin de gevaarlijkste criminelen zitten, roepen logischerwijs hun woede over zich af omdat zíj die gedetineerden persoonlijk impopulaire maatregelen aanzeggen.

Juist omdat mijn vrouw en ik in de zwaarst denkbare beveiliging hebben geleefd toen criminelen mij wilden vermoorden, was een vooraanstaande leidinggevende van een zwaarbeveiligde inrichting me een tijd geleden achternagelopen tot op het parkeerterrein. Hij wilde van mij weten hoe groot ik als ervaringsdeskundige het risico schatte op een aanslag op hem. Tja, wat te zeggen. Ons boerenverstand zei ons allebei hetzelfde: waakzaamheid is geboden.

Hoe kan het dat de overheid nú pas wakker is geworden? Reduan B., Derk Wiersum en Peter R. de Vries moesten al worden vermoord voordat Den Haag ontwaakte (en soms net zo hard weer indutte).

Ik zie een parallel met de omgang van de beleidsmakers met corona.

Inspelen op de pandemie is ontzettend lastig, dat virus is onvoorspelbaar en ‘we varen op zicht’. Ik hou niet van makkelijk schreeuwen aan de zijlijn, maar dat die coronabestrijding niet heel accuraat gaat, voelen we allemaal. Zo vaart de overheid evenmin met stevige hand een stabiele koers omtrent criminelen die terreur zaaien.

Werd de urgentie maar eens tíjdig gevoeld.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever. In de Taghi Podcast vertelt hij samen met collega Wouter Laumans over ontwikkelingen in het proces rond Ridouan Taghi.

Reageren? paul@parool.nl.

Meer over