null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

Het nieuwe huis moet eruitzien als een bibliotheek

PlusDan Afrifa

Bij Scheltema kocht ik onlangs de Zakgids vogels van Nederland en België. Thuis op mijn kamer zocht ik een plekje op de plank uit. Tevergeefs. Mijn boekenkast is al voller dan Nederland is volgens sommige Nederlanders en de nieuwste aanwinst belandde boven op de boekenstapel op mijn bureau.

Als kind fietste ik om de zaterdag naar de OBA in de Amsterdamse Poort. De uitgelezen boeken zaten in mijn fietstas en mijn broertje trapte in mijn kielzog hard door, terwijl we bij elk kruispunt wachtten tot onze hollende vader weer bij was. Die boekenwereld trok me in vele andere werelden. Die van de dieren, bijvoorbeeld, en via de boekenkasten reikte ik tot de vogels hoog boven onze Bijlmerflat.

In het nieuwe huis wil ik straks graag zoveel mogelijk boekenkasten, mijn eigen bibliotheek. Mijn vriendin wist daar tot voor kort alleen nog niet van.

Laatst stuurde ze een berichtje: ‘Schat, we moeten nog een ronde eettafel, een boekenkast, servies, een grote spiegel en een nieuwe stofzuiger.’

Dit was mijn kans. Ik belde haar direct op: “Eén boekenkast? Ik wil alle muren vol! Hoe meer boekenkasten, hoe slimmer onze gasten ons zullen vinden.”

Mijn vriendin: “Neem anders gewoon jouw boekenkast mee. Ik kom je wel helpen dat Ikeading uit elkaar te halen.”

Ik probeerde een andere aanpak:

“Weet je nog toen ik mijn scriptie schreef en door de buurt slenterde op zoek naar een studeerplek? De bibliotheek van het AMC had basisschoolachtige openingstijden en de HvA bij station Bijlmer was ’s avonds en op zondag gesloten en ook de conciërge van de hogeschool in Diemen joeg me altijd rond 22:30 weg, alsof mijn scriptieonderzoek tot zijn ontslag zou leiden. Alleen in de UB aan het Singel mocht ik tot na zonsondergang bikkelen. Het wordt tijd voor mijn eigen bibliotheek.”

Een stilte. Ik voelde dat ze me de kasten begon te gunnen. Nu moest ik slim zijn: “Dat vogelboekje dat ik laatst kocht? Past in mijn achterzak maar niet in mijn uitpuilende boekenkast. Laat staan als ik alle boeken op mijn verlanglijstje koop...”

Ik kreeg een melding op mijn telefoon. Op mijn beeldscherm een bericht van mijn vriendin. Een schermafbeelding van de navigatieapp. Vanaf mijn nieuwe adres blijkt het minder dan tien minuten fietsen naar de OBA aan de Oosterdokskade.

Ik denk dat de boekenkasten er niet gaan komen.

Van de Bijlmer naar de binnenstad

Schrijver Dan Afrifa (26) is opgegroeid in Zuidoost en verhuist deze zomer naar de binnenstad. De komende weken schrijft hij hierover een column. Lees hier het interview met Afrifa: ‘Het is deels een ode aan de plek die ik al zo lang thuis noem.’

Reageren op deze column? Dat kan per mail.

Meer over