Natascha van Weezel. Beeld Artur Krynicki
Natascha van Weezel.Beeld Artur Krynicki

Het klinkt als een horrorverhaal: een stad zonder hart en ziel

PlusNatascha van Weezel

Natascha van Weezel

Sinds exact een week is Hugo de Jonge minister voor Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening. Een nieuwe ministerspost die in het leven is geroepen om de woningnood in Nederland tegen te gaan. Geen gemakkelijke taak. Zelfs niet voor een crisismanager en zelfgeproclameerd poëet als De Jonge.

De woningcrisis is al tijden nijpend en de problemen worden steeds erger. Vorige week meldde Het Parool dat Amsterdam in de top drie van de duurste steden in Europa staat als het aankomt op de huurprijs van een appartement. Alleen Londen en Parijs zijn duurder.

In onze hoofdstad betaal je gemiddeld 1641 euro voor een appartement met één slaapkamer. Dit bleek uit onderzoek van HousingAnywhere. Ook de prijzen van studio’s en studentenkamers stegen flink in 2021.

Er wordt al tijdenlang geroepen dat er iets aan de huurprijzen gedaan moet worden. Toch blijven deze prijzen door het dak gaan. Het is niet voor niets dat veel van mijn vrienden Amsterdam de laatste jaren noodgedwongen hebben moeten verlaten. Zij wonen nu in Weesp, Purmerend of Assendelft. Ook fijne plaatsen, maar als je liever in Amsterdam wil blijven is het te gek voor woorden dat dit voor velen gewoonweg geen optie meer is.

Ook ik loop ertegenaan. Sinds vier jaar woon ik in een studio in De Pijp. Een prettig huisje, al denk ik niet dat ik hier tot in lengte van dagen wil zitten. Op een gegeven moment zou een afgescheiden slaapkamer bijvoorbeeld toch ook wel fijn zijn. Eventuele kinderen kan ik hier bovendien niet opvoeden: daar is echt geen plek voor. Af en toe kijk ik daarom op Funda. En steeds sla ik mijn laptop snel weer dicht. Het is tegenwoordig namelijk de normaalste zaak van de wereld om maandelijks 2000 euro neer te tellen voor het meest standaard appartement denkbaar.

Dan is er nog de inkomenseis: de meeste verhuurders en makelaars verlangen een inkomen dat drie keer zoveel bedraagt als de kale huur. Dat komt het hierboven geschetste scenario neer op een salaris van 6000 euro per maand. NETTO! Nu werk ik best hard, maar dit is een bedrag waar ik absoluut niet aan kan voldoen – en wees eerlijk, wie kan dit eigenlijk wel? Ga maar na: een middelbare schooldocent verdient gemiddeld 3725 euro bruto per maand, een verpleegkundige 3075 euro en zelfs de meeste huisartsen komen niet boven de 5000 euro uit.

De nieuwe ministerspost voor Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening is dus geen overbodige luxe. Als er nu niet snel iets gebeurt, verandert Amsterdam in een spookstad waar alleen de allerrijksten kunnen vertoeven – bankdirecteuren, oliesjeiks of succesvolle expats.

Wat zou Amsterdam nog zijn zonder haar vuilnismannen, leraren, acteurs, wetenschappers, schrijvers, muzikanten, politieagenten, geestelijk verzorgers, vakkenvullers en helpdeskmedewerkers? Het klinkt als een horrorverhaal: een stad zonder hart en ziel.

Natascha van Weezel (1986) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl.

Meer over