Tinkebell. Beeld Artur Krynicki
Tinkebell.Beeld Artur Krynicki

Het hart vermorzelt pas echt wanneer Nora El Koussour Emma Watson wordt

PlusTinkebell

Tinkebell

Ik hou ervan. Wanneer de kunst en het leven samenkomen. Dat je door een kunstwerk, een voorstelling of een optreden ineens voelt dat alles op haar plaats valt. Mijn Japans is niet zo goed, maar het doet me denken aan een mooi teken dat ik daar ooit leerde: ‘en’ (縁).

Wat zoiets betekent als een onverwachte ontmoeting die voelt als iets dat is voorbestemd. Precies op het juiste moment op de juiste plaats.

Precies dát gevoel, dat had ik tijdens de premiere van de voorstelling van Caro Derkx en Nora El Koussour. Een voorbestemde voorstelling dus waarin precies dat werd getoond waar ik zelf de laatste weken, meer dan gewoonlijk, tegenaan was gelopen. Omdat ik het had aangedurfd mijn mond open te trekken over de misdragingen van een man.

Emma Watson - The Play. Graag zou ik in woorden vatten hoe treffend en vlijmscherp dit stuk is. Maar dat valt niet mee, ‘because you want to do her right’, en er zitten zo veel lagen in en dat wat in deze voorstelling wordt blootgelegd is zó tergend, dat ik haar hoe dan ook tekortdoe. Een voorstelling die overigens níet over Emma Watson gaat. Het is een voorstelling waarin Emma Watson een handvat is om onmiskenbaar zichtbaar te maken waar het misgaat. Hoe de ene helft van de wereldbevolking systematisch wordt achtergesteld op de andere helft. Niets overdreven theatraal. Niets uitvergroot. ‘All based on true events.’

In het Engels (mostly) worden speeches van Emma Watson letterlijk opnieuw uitgesproken (eerst door Caro Derkx) vol kritiek op haar verschijning: “Woke and wanky.” “She’s too young to understand what a real feminist is.” “She’s giving me a massive hard on.” Interviews met Emma Watson worden bijna woordelijk nagespeeld. ‘Alléén’ de stem van Emma is uit het gesprek gehaald. Omdat die er toch niet toe deed. Althans, niet voor de mannelijke interviewer die focust op hoe mooi Emma was opgedroogd. Van klein meisje naar knappe jonge vrouw. “Kan je ons iets vertellen over je seksleven op de universiteit?” En: “Wil je eigenlijk kinderen? Hoeveel? 1, 2, 3, 4 of 5?”

Heartbreaking

Maar het hart vermorzelt pas echt wanneer Nora El Koussour Emma Watson wordt. En de kritiek op de achtergrond niet eens meer een link heeft met wat ze zegt. “Nora, je staat daar alleen maar vanwege het diversiteitsbeleid.” “Wat vindt je vader hiervan?” “Ik ga je exposen.” “Kech.” “Spuug in haar gezicht.” “Laat je verkrachten dan.”

(…)

“Why is she crying?”

Wie nog steeds denkt dat het allemaal wel meevalt. Dat feminisme ouderwets en dolle mina’s in tuinbroeken is. Dat het patriarchaat niet de grootste veroorzaker van mensenrechtenschendingen is: ga die voorstelling zien. “And enjoy the rest of your life.”

Tinkebell schrijft elke week een column in Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Meer over