null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

Gretig verdienen aan de pandemie

PlusMarcel Levi

Marcel Levi

Het is altijd verbluffend om te zien hoe sommige indivi­duen schaamteloos een slaatje slaan uit ellende en verdriet van andere mensen.

In Engeland bleek afgelopen week dat de sieraadontwerper Michael Saiger zijn Chinese contacten had gebruikt om in het begin van de coronapandemie te bemiddelen bij een levering van beschermende schorten en mondkapjes. Met die simpele transactie verdiende hij dik 20 miljoen Britse ponden. Beetje jammer dat honderdduizenden artikelen van dermate beroerde kwaliteit waren dat ze direct in de prullenbak belandden.

Op ongeveer hetzelfde moment betaalde de toch al tamelijk hulpeloze Britse regering de onbekende firma Purple Surgical uit een dorpje in Hertfordshire 45 miljoen pond voor een partij gezichtsmaskers die nooit werd geleverd. Natuurlijk is dit geld inmiddels spoorloos.

Er zijn talloze manieren om euro’s te persen uit de voor zakelijke types fortuinlijke omstandigheden van een pandemie. In een recent artikel in Follow the Money schrijven Jan-Hein Strop en Mathieu Verver over de tientallen miljoenen euro’s die vrijgevestigde laboratoria van microbiologen in Nederland verdienen met het uitvoeren van virustests. De door de overheid betaalde prijs per test is veel hoger dan de werkelijke kosten en daarnaast zit er ook nog per test een lucratief tariefje in voor ‘advies van de viroloog’. Huh? Wat voor advies van de viroloog dan? Die test is gewoon positief of negatief.

Met miljoenen virustests per maand is dit natuurlijk vette business. Ondanks druk door in loondienst werkende virologen bij academische ziekenhuizen zijn de goudgeld verdienende microbiologische laboratoria niet van zins enig inzicht te bieden in hun omzet en wellicht exorbitante verdiensten.

Ook grote firma’s deinzen er niet voor terug zoveel mogelijk euro’s te persen uit een samenleving die wereldwijd in de knel zit, ondanks ronkende teksten over ‘maatschappelijk verantwoord ondernemen’ op hun websites. Eerder hield de firma Roche krampachtig vast aan haar geheime formule voor een vloeistofje waarin virustests moeten worden uitgevoerd, leidend tot wereldwijde testschaarste. En deze week werd bekend dat Pfizer niet van zins is het octrooi op haar virusvaccin te delen met armere delen van de wereld, ondanks de 10 miljard euro die ze sowieso gaan verdienen aan deze prikken. De mega-multinational verschuilt zich tranentrekkend achter ‘enorme risico’s en investeringen’ maar vergeet natuurlijk even de overheidssubsidies en staatssteun die de vaccinindustrie jaarlijks binnen weet te halen.

Profiteurs van andermans ellende hebben meestal niet de karakterologische eigenschappen om een minuut minder te slapen van hun woekerwinsten over de rug van zieke mensen of een samenleving in crisis. Ze oogsten dikwijls zelfs bewondering van hun toezichthouders of schouderklopjes van aandeelhouders. Bij gebrek aan elke vorm van maatschappelijk geweten is het hoog tijd dat de overheid hier hard en beslissend ingrijpt.

Marcel Levi is ceo van University College London Hospitals. Daarvoor was hij bestuursvoorzitter van het AMC. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? m.levi@parool.nl

Meer over